Neogale macrodon vs Wilk tasmański

Czym różnią się Neogale macrodon i wilk tasmański? Wymiary, masa, siedlisko, dieta i długość życia obok siebie, na podstawie haseł Atlasu zwierząt.

CechaNeogale macrodonWilk tasmański
Pozycja systematycznaWymarły gatunek ssaka drapieżnego z rodziny łasicowatych, rodzaju Neogalebrak danych
Wiek geologicznyPóźny plejstocen, być może po części skrajnie wczesny holocenbrak danych
RozmiaryNiewielki łasicowaty; długość i masa szacowane na podstawie kości oraz porównań ze współczesnymi krewniakamibrak danych
UzębienieOstre kły i zęby tnące, prawdopodobnie relatywnie dużebrak danych
DietaGłównie małe kręgowce, zwłaszcza drobne ssakiMięsożerca polujący głównie na średnie i małe kręgowce, czasem padlinożerca
Sposób poruszania sięSzybki bieg przy ziemi, skoki, wciskanie się do nor i szczelinbrak danych
Środowisko życiaChłodne i umiarkowane siedliska Ameryki Północnej, prawdopodobnie mozaika otwartych terenów i zaroślibrak danych
Taksonbrak danychThylacinus cynocephalus, gatunek torbacza z rodziny Thylacinidae
Czas występowaniabrak danychPóźny plejstocen i holocen; na Tasmanii do 1936 roku
Wymiarybrak danychDługość ciała zwykle 100–130 cm, ogon 50–65 cm, masa około 15–30 kg
Ubarwienie i pokrycie ciałabrak danychKrótka sierść, tło żółtobrązowe lub szarobrązowe, ciemne pręgi na zadzie
Siedliskobrak danychLasy, zarośla, wrzosowiska i obrzeża terenów otwartych na Tasmanii
Rozmnażaniebrak danychTorbacz; samica miała tylnie otwieraną torbę, młode rozwijały się po urodzeniu w jej wnętrzu

Neogale macrodon

Neogale macrodon to wymarły gatunek niewielkiego drapieżnego ssaka z rodziny łasicowatych, a więc krewnego współczesnych łasic, gronostajów i norek. Nie był dinozaurem, lecz ssakiem łożyskowym o wydłużonym ciele, krótkich kończynach i uzębieniu przystosowanym do chwytania oraz rozszarpywania małych kręgowców. Nazwa ta pojawia się w kontekście plejstoceńskich i wczesnoholoceńskich łasicowatych Ameryki Północnej, ale trzeba od razu zaznaczyć, że szczegóły dotyczące systematyki…

Pełne hasło

Wilk tasmański

Wilk tasmański, czyli Thylacinus cynocephalus , nie był wilkiem w ścisłym sensie, lecz wymarłym torbaczem drapieżnym. To jeden z najlepiej udokumentowanych nowożytnych przypadków wymarcia dużego ssaka, ponieważ oprócz kości i skamieniałości zachowały się też fotografie, nagrania filmowe, skóry, szkielety oraz opisy żywych osobników. Zwierzę to żyło jeszcze w czasach historycznych na Tasmanii, a wcześniej także na kontynentalnej Australii i Nowej…

Pełne hasło