Kategoria: Zwierzęta wymarłe

Capra pyrenaica pyrenaica, po polsku koziorożec pirenejski lub bukardo, był wymarłym podgatunkiem koziorożca iberyjskiego, a więc ssakiem parzystokopytnym z rodziny wołowatych. Nie był zwierzęciem „prehistorycznym” w klasycznym sensie paleontologii, lecz

Rucervus schomburgki, czyli jeleń Schomburgka, był wymarłym gatunkiem ssaka parzystokopytnego z rodziny jeleniowatych. Nie był zwierzęciem prehistorycznym w sensie odległych epok geologicznych, lecz stosunkowo niedawnym mieszkańcem Azji Południowo-Wschodniej, który przetrwał

Hippotragus leucophaeus, czyli modroantylopa kapska, był wymarłym gatunkiem dużej antylopy z Afryki Południowej. Nie był zwierzęciem kopalnym w takim sensie jak mamut czy trylobit, bo żył jeszcze w czasach historycznych

Equus ferus ferus, czyli tarpan, to wymarły dziki koń będący dawną dziką formą konia właściwego. Nie był dinozaurem ani zwierzęciem z odległej ery mezozoicznej, lecz stosunkowo niedawnym ssakiem kopytnym, który

Equus quagga quagga to kwagga, wymarły podgatunek zebry równinnej, a nie odrębny „pradawny koń” ani osobny rodzaj zwierzęcia. Był to ssak kopytny z rodziny koniowatych, który żył jeszcze w czasach

Palaeoloxodon falconeri to wymarły gatunek słonia karłowatego, znany przede wszystkim z wysp Morza Śródziemnego. Był to ssak trąbowy, a nie dinozaur, należący do rodziny słoniowatych, blisko spokrewnionej ze współczesnymi słoniami.

Palaeoloxodon antiquus, czyli słoń leśny prostokłowy, był wymarłym gatunkiem ssaka z rodziny słoniowatych, blisko spokrewnionym ze współczesnymi słoniami. Nie był dinozaurem, lecz ogromnym trąbowcem, który żył głównie w plejstocenie Europy

Mammuthus meridionalis, czyli mamut południowy, był wymarłym gatunkiem mamuta z rzędu trąbowców, a więc bliskim krewnym dzisiejszych słoni, nie dinozaurem. To jeden z najwcześniejszych i zarazem największych przedstawicieli rodzaju Mammuthus,

Mammuthus trogontherii, po polsku zwykle nazywany mamutem stepowym, był wymarłym gatunkiem ssaka trąbowca z rodziny słoniowatych. Nie był dinozaurem, lecz bliskim krewnym współczesnych słoni i jednym z największych znanych mamutów.

Deinoterium, czyli Deinotherium giganteum, było wymarłym ssakiem trąbowcem, a nie dinozaurem. Należało do bocznej linii ewolucyjnej krewniaków słoni i wyróżniało się niezwykłymi ciosami skierowanymi ku dołowi z żuchwy, a nie

Paraceratherium transouralicum to wymarły gatunek olbrzymiego, bezrogiego nosorożca z rodzaju Paraceratherium, a więc nie dinozaura, lecz ssaka kopytnego z rzędu nieparzystokopytnych. Był jednym z największych lądowych ssaków w dziejach Ziemi,

Andrewsarchus, czyli Andrewsarchus mongoliensis, był wymarłym ssakiem drapieżnym lub wszystkożernym żyjącym w eocenie, a nie dinozaurem. To nazwa gatunku należącego do rodzaju Andrewsarchus, znanego przede wszystkim z jednej bardzo dużej

Entelodon magnus to wymarły gatunek dużego ssaka kopytnego z rodziny entelodontów, a więc nie dinozaur, lecz daleki krewny współczesnych świń, wielbłądów i hipopotamów w obrębie parzystokopytnych. Zwierzę to żyło w

Gastornis parisiensis to wymarły gatunek dużego, nielotnego ptaka z wczesnego paleogenu, najczęściej kojarzony z rodzajem Gastornis. Nie był dinozaurem, lecz ptakiem należącym do linii neognatycznych lub blisko z nimi spokrewnionych

Titanis walleri to wymarły gatunek dużego, nielotnego ptaka drapieżnego z rodziny Phorusrhacidae, czyli tzw. fororaków, nazywanych potocznie „ptakami grozy”. Nie był dinozaurem, choć należał do ptaków, a więc do jednej

Niedźwiedź krótkopyski, czyli Arctodus simus, był wymarłym gatunkiem olbrzymiego niedźwiedzia z Ameryki Północnej, a nie dinozaurem. To jeden z najbardziej charakterystycznych ssaków plejstocenu, znany z długich kończyn, dużych rozmiarów i

Jeleń olbrzymi, czyli Megaloceros giganteus, był wymarłym gatunkiem dużego ssaka kopytnego z rodziny jeleniowatych, a nie dinozaurem. To jedno z najlepiej rozpoznawalnych zwierząt plejstocenu i wczesnego holocenu, słynące przede wszystkim

Mylodon, a dokładniej Mylodon darwinii, był wymarłym gatunkiem dużego naziemnego leniwca z Ameryki Południowej, a nie dinozaurem. Należał do ssaków z rzędu włochaczy, blisko spokrewnionych ze współczesnymi leniwcami, mrówkojadami i

Macrauchenia patachonica, po polsku zwykle nazywana makrauchenią patagońską, była wymarłym południowoamerykańskim ssakiem kopytnym, a nie dinozaurem. To jeden z najbardziej niezwykłych przedstawicieli plejstoceńskiej megafauny Ameryki Południowej: zwierzę o sylwetce przypominającej

Toksodon, czyli Toxodon platensis, był dużym wymarłym ssakiem roślinożernym z Ameryki Południowej, a nie dinozaurem. Należał do osobliwej, dziś całkowicie wymarłej linii ssaków kopytnych zwanej notoungulatami, która rozwijała się przez

Doedicurus clavicaudatus to wymarły gatunek ogromnego pancernika z grupy gliptodontów, a nie dinozaur. Był jednym z najbardziej wyspecjalizowanych roślinożernych ssaków plejstoceńskiej Ameryki Południowej i wyróżniał się masywnym kopulastym pancerzem oraz

Homotherium latidens, po polsku zwykle zaliczane do homoterium lub określane jako jeden z „kotów szablastozębnych”, było wymarłym ssakiem drapieżnym z rodziny kotowatych, a nie dinozaurem. Ten gatunek należał do rodzaju

Megalania, czyli Varanus priscus, była wielkim wymarłym waranem z plejstocenu Australii, a nie dinozaurem. W świetle obecnej wiedzy chodzi o gatunek dużej jaszczurki z rodzaju Varanus, blisko spokrewnionej ze współczesnym

Diprotodon optatum to wymarły gatunek ogromnego ssaka torbacza, największy znany torbacz w dziejach Ziemi. Nie był dinozaurem, lecz dalekim krewnym współczesnych wombatów i koali, należącym do rzędu diprotodontów. Żył w

Elasmoterium, czyli Elasmotherium sibiricum, było wymarłym ssakiem kopytnym z rodziny nosorożcowatych, a nie dinozaurem. Ten późnoplejstoceński krewniak współczesnych nosorożców należał do najbardziej niezwykłych roślinożerców eurazjatyckich stepów, głównie z powodu ogromnego

Glyptodon, a dokładniej Glyptodon clavipes, był wymarłym gatunkiem dużego pancernika z plejstocenu Ameryki Południowej, a nie dinozaurem. Był to masywny ssak z grupy szczerbaków, blisko spokrewniony ze współczesnymi pancernikami, ale

Lew amerykański, czyli Panthera atrox, był wymarłym wielkim kotem z rodziny kotowatych, a nie dinozaurem. Należał do ssaków łożyskowych i żył stosunkowo niedawno, w plejstocenie, głównie na terenie Ameryki Północnej.

Lew jaskiniowy, czyli Panthera spelaea, był wymarłym dużym kotem z rodziny kotowatych, a nie dinozaurem. Należał do plejstoceńskich drapieżników Eurazji i części Ameryki Północnej, gdzie przez dziesiątki tysięcy lat odgrywał

Ptak słoń, czyli Aepyornis maximus, był wielkim nielotnym ptakiem z Madagaskaru i należy do największych ptaków, jakie znamy z dziejów Ziemi. Nie był dinozaurem, lecz wymarłym ptakiem z grupy bezgrzebieniowców,

Moa olbrzymia, czyli Dinornis robustus, była wielkim nielotnym ptakiem z Nowej Zelandii, a nie dinozaurem. Był to gatunek należący do rodziny moa i całego rzędu Dinornithiformes, obejmującego kilka linii dużych

Krowa morska Stellera to wymarły gatunek dużego ssaka morskiego, znany nauce jako Hydrodamalis gigas. Nie była dinozaurem, lecz późnym przedstawicielem syren, czyli rzędu Sirenia, do którego należą także współczesne manat

Alka olbrzymia, czyli Pinguinus impennis, była wymarłym gatunkiem dużego, nielotnego ptaka morskiego z północnego Atlantyku. Nie była pingwinem, choć z wyglądu i trybu życia powierzchownie go przypominała; należała do rodziny

Gołąb wędrowny, czyli Ectopistes migratorius, był wymarłym gatunkiem ptaka z rodziny gołębiowatych, a zarazem jednym z najliczniejszych ptaków lądowych, jakie zna nowożytna historia. Nie był zwierzęciem „prehistorycznym” w potocznym sensie,

Tur, czyli Bos primigenius, był wymarłym gatunkiem dzikiego bydła z rodziny wołowatych. To nie dinozaur, lecz duży ssak kopytny, blisko spokrewniony ze współczesnym bydłem domowym, które wywodzi się właśnie od

Niedźwiedź jaskiniowy, czyli Ursus spelaeus, był wymarłym gatunkiem dużego ssaka drapieżnego z rodziny niedźwiedziowatych, blisko spokrewnionym ze współczesnym niedźwiedziem brunatnym. Żył w plejstocenie, głównie w Europie, a jego szczątki wyjątkowo

Wilk straszny, czyli Aenocyon dirus, był wymarłym dużym psowatym z plejstocenu Ameryki, a nie dinozaurem. To ssak drapieżny blisko spokrewniony ze współczesnymi psowatymi, ale wyraźnie odrębny od dzisiejszego wilka szarego.

Megaterium, czyli Megatherium americanum, nie było dinozaurem, lecz wielkim wymarłym ssakiem z grupy leniwców naziemnych. To jeden z najlepiej znanych olbrzymich szczerbaków Ameryki Południowej i zarazem jedno z największych roślinożernych

Nosorożec włochaty, czyli Coelodonta antiquitatis, był wymarłym gatunkiem ssaka z rodziny nosorożcowatych, a nie dinozaurem. Żył w plejstocenie, przede wszystkim podczas chłodnych faz ostatniej epoki lodowcowej, i należał do najbardziej

Mamut kolumbijski, czyli Mammuthus columbi, był wymarłym gatunkiem mamuta należącym do trąbowców, a więc bliskim krewnym dzisiejszych słoni, a nie dinozaurem. To jeden z największych znanych przedstawicieli rodziny słoniowatych w

Mastodont amerykański, czyli Mammut americanum, nie był dinozaurem, lecz wymarłym ssakiem z rzędu trąbowców, blisko spokrewnionym ze słoniami. Był to konkretny gatunek należący do rodzaju Mammut i rodziny Mammutidae, odrębnej

Megalodon, czyli Otodus megalodon, był wymarłym gatunkiem olbrzymiego rekina z grupy ryb chrzęstnoszkieletowych, a nie dinozaurem ani gadem morskim. Żył w morzach od miocenu do wczesnego pliocenu, mniej więcej od

Dodo, czyli dront dodo, to wymarły nielotny ptak z wyspy Mauritius, znany naukowo jako Raphus cucullatus. Nazwa ta dotyczy gatunku, a nie całej większej grupy. Choć dodo bywa kojarzony z

Wilk tasmański, czyli Thylacinus cynocephalus, nie był wilkiem w ścisłym sensie, lecz wymarłym torbaczem drapieżnym. To jeden z najlepiej udokumentowanych nowożytnych przypadków wymarcia dużego ssaka, ponieważ oprócz kości i skamieniałości

Tygrys szablozębny Smilodon fatalis nie był tygrysem ani dinozaurem, lecz wymarłym gatunkiem dużego kota z rodziny kotowatych. To jeden z najlepiej poznanych przedstawicieli tzw. kotów szablozębnych, czyli wyspecjalizowanych drapieżnych ssaków

Mamut włochaty, czyli Mammuthus primigenius, był wymarłym gatunkiem ssaka z rodziny słoniowatych, a nie dinozaurem. To jedno z najlepiej poznanych zwierząt epoki lodowcowej, znane zarówno ze skamieniałości, jak i z