Wilki falklandzki vs Neogale macrodon

Czym różnią się Wilki falklandzki i neogale macrodon? Wymiary, masa, siedlisko, dieta i długość życia obok siebie, na podstawie haseł Atlasu zwierząt.

CechaWilki falklandzkiNeogale macrodon
Ranga taksonomicznaWymarły gatunek psowategobrak danych
WielkośćOkoło 90–125 cm długości ciała, 10–16 kg masybrak danych
SierśćGęsta, dostosowana do zimnego i wilgotnego klimatubrak danych
DietaPtaki, jaja, padlina, bezkręgowce, pokarm nadbrzeżnyGłównie małe kręgowce, zwłaszcza drobne ssaki
WystępowanieArchipelag Falklandówbrak danych
Okres występowaniaPóźny plejstocen lub holocen do XIX wiekubrak danych
Najbliższe pokrewieństwoBliski krewny wymarłego Dusicyon avusbrak danych
Pozycja systematycznabrak danychWymarły gatunek ssaka drapieżnego z rodziny łasicowatych, rodzaju Neogale
Wiek geologicznybrak danychPóźny plejstocen, być może po części skrajnie wczesny holocen
Rozmiarybrak danychNiewielki łasicowaty; długość i masa szacowane na podstawie kości oraz porównań ze współczesnymi krewniakami
Uzębieniebrak danychOstre kły i zęby tnące, prawdopodobnie relatywnie duże
Sposób poruszania siębrak danychSzybki bieg przy ziemi, skoki, wciskanie się do nor i szczelin
Środowisko życiabrak danychChłodne i umiarkowane siedliska Ameryki Północnej, prawdopodobnie mozaika otwartych terenów i zarośli

Wilki falklandzki

Dusicyon australis , po polsku najczęściej nazywany wilkiem falklandzkim lub lisem falklandzkim, był wymarłym drapieżnym ssakiem z rodziny psowatych. Nie był ani wilkiem w ścisłym sensie, ani lisem, lecz odrębnym gatunkiem południowoamerykańskiego psowatego, jedynym rodzimym ssakiem lądowym Falklandów. To zwierzę żyło jeszcze w czasach historycznych i wyginęło dopiero w XIX wieku, głównie wskutek działalności człowieka. Jest zarazem ważnym przykładem tego,…

Pełne hasło

Neogale macrodon

Neogale macrodon to wymarły gatunek niewielkiego drapieżnego ssaka z rodziny łasicowatych, a więc krewnego współczesnych łasic, gronostajów i norek. Nie był dinozaurem, lecz ssakiem łożyskowym o wydłużonym ciele, krótkich kończynach i uzębieniu przystosowanym do chwytania oraz rozszarpywania małych kręgowców. Nazwa ta pojawia się w kontekście plejstoceńskich i wczesnoholoceńskich łasicowatych Ameryki Północnej, ale trzeba od razu zaznaczyć, że szczegóły dotyczące systematyki…

Pełne hasło