Wilki falklandzki vs Wilk tasmański
Czym różnią się Wilki falklandzki i wilk tasmański? Wymiary, masa, siedlisko, dieta i długość życia obok siebie, na podstawie haseł Atlasu zwierząt.

Wilki falklandzki
Dusicyon australis
Wilk tasmański
Thylacinus cynocephalus| Cecha | Wilki falklandzki | Wilk tasmański |
|---|---|---|
| Ranga taksonomiczna | Wymarły gatunek psowatego | brak danych |
| Wielkość | Około 90–125 cm długości ciała, 10–16 kg masy | brak danych |
| Sierść | Gęsta, dostosowana do zimnego i wilgotnego klimatu | brak danych |
| Dieta | Ptaki, jaja, padlina, bezkręgowce, pokarm nadbrzeżny | Mięsożerca polujący głównie na średnie i małe kręgowce, czasem padlinożerca |
| Występowanie | Archipelag Falklandów | brak danych |
| Okres występowania | Późny plejstocen lub holocen do XIX wieku | brak danych |
| Najbliższe pokrewieństwo | Bliski krewny wymarłego Dusicyon avus | brak danych |
| Takson | brak danych | Thylacinus cynocephalus, gatunek torbacza z rodziny Thylacinidae |
| Czas występowania | brak danych | Późny plejstocen i holocen; na Tasmanii do 1936 roku |
| Wymiary | brak danych | Długość ciała zwykle 100–130 cm, ogon 50–65 cm, masa około 15–30 kg |
| Ubarwienie i pokrycie ciała | brak danych | Krótka sierść, tło żółtobrązowe lub szarobrązowe, ciemne pręgi na zadzie |
| Siedlisko | brak danych | Lasy, zarośla, wrzosowiska i obrzeża terenów otwartych na Tasmanii |
| Rozmnażanie | brak danych | Torbacz; samica miała tylnie otwieraną torbę, młode rozwijały się po urodzeniu w jej wnętrzu |
Wilki falklandzki
Dusicyon australis , po polsku najczęściej nazywany wilkiem falklandzkim lub lisem falklandzkim, był wymarłym drapieżnym ssakiem z rodziny psowatych. Nie był ani wilkiem w ścisłym sensie, ani lisem, lecz odrębnym gatunkiem południowoamerykańskiego psowatego, jedynym rodzimym ssakiem lądowym Falklandów. To zwierzę żyło jeszcze w czasach historycznych i wyginęło dopiero w XIX wieku, głównie wskutek działalności człowieka. Jest zarazem ważnym przykładem tego,…
Pełne hasłoWilk tasmański
Wilk tasmański, czyli Thylacinus cynocephalus , nie był wilkiem w ścisłym sensie, lecz wymarłym torbaczem drapieżnym. To jeden z najlepiej udokumentowanych nowożytnych przypadków wymarcia dużego ssaka, ponieważ oprócz kości i skamieniałości zachowały się też fotografie, nagrania filmowe, skóry, szkielety oraz opisy żywych osobników. Zwierzę to żyło jeszcze w czasach historycznych na Tasmanii, a wcześniej także na kontynentalnej Australii i Nowej…
Pełne hasło