Modroantylopa kapska vs Neogale macrodon

Czym różnią się Modroantylopa kapska i neogale macrodon? Wymiary, masa, siedlisko, dieta i długość życia obok siebie, na podstawie haseł Atlasu zwierząt.

CechaModroantylopa kapskaNeogale macrodon
Ranga taksonomicznaWymarły gatunek ssaka parzystokopytnego z rodzaju Hippotragusbrak danych
Polska nazwaModroantylopa kapska, rzadziej po prostu modroantylopabrak danych
Czas występowaniaHolocen; do około 1799–1800 rokubrak danych
WystępowaniePołudniowo-zachodnia część Afryki Południowej, głównie region kapskibrak danych
WymiaryOkoło 110–125 cm wysokości w kłębie, 140–180 kg masybrak danych
DietaGłównie trawy, prawdopodobnie roślinożerca wyspecjalizowany w wypasieGłównie małe kręgowce, zwłaszcza drobne ssaki
RogiZakrzywione ku tyłowi, mocne u nasadybrak danych
Pozycja systematycznabrak danychWymarły gatunek ssaka drapieżnego z rodziny łasicowatych, rodzaju Neogale
Wiek geologicznybrak danychPóźny plejstocen, być może po części skrajnie wczesny holocen
Rozmiarybrak danychNiewielki łasicowaty; długość i masa szacowane na podstawie kości oraz porównań ze współczesnymi krewniakami
Uzębieniebrak danychOstre kły i zęby tnące, prawdopodobnie relatywnie duże
Sposób poruszania siębrak danychSzybki bieg przy ziemi, skoki, wciskanie się do nor i szczelin
Środowisko życiabrak danychChłodne i umiarkowane siedliska Ameryki Północnej, prawdopodobnie mozaika otwartych terenów i zarośli

Modroantylopa kapska

Hippotragus leucophaeus , czyli modroantylopa kapska, był wymarłym gatunkiem dużej antylopy z Afryki Południowej. Nie był zwierzęciem kopalnym w takim sensie jak mamut czy trylobit, bo żył jeszcze w czasach historycznych i wyginął prawdopodobnie pod koniec XVIII wieku. To ssak parzystokopytny z rodziny wołowatych, blisko spokrewniony ze współczesnymi antylopami końskimi i szablorogimi. Choć znamy go z niewielu zachowanych okazów, należy…

Pełne hasło

Neogale macrodon

Neogale macrodon to wymarły gatunek niewielkiego drapieżnego ssaka z rodziny łasicowatych, a więc krewnego współczesnych łasic, gronostajów i norek. Nie był dinozaurem, lecz ssakiem łożyskowym o wydłużonym ciele, krótkich kończynach i uzębieniu przystosowanym do chwytania oraz rozszarpywania małych kręgowców. Nazwa ta pojawia się w kontekście plejstoceńskich i wczesnoholoceńskich łasicowatych Ameryki Północnej, ale trzeba od razu zaznaczyć, że szczegóły dotyczące systematyki…

Pełne hasło