Koziorożec pirenejski vs Neogale macrodon

Czym różnią się Koziorożec pirenejski i neogale macrodon? Wymiary, masa, siedlisko, dieta i długość życia obok siebie, na podstawie haseł Atlasu zwierząt.

CechaKoziorożec pirenejskiNeogale macrodon
Ranga taksonomicznaWymarły podgatunek koziorożca iberyjskiego: Capra pyrenaica pyrenaicabrak danych
Grupa zwierzątSsak parzystokopytny z rodziny wołowatychbrak danych
Czas występowaniaHolocen; przetrwał do roku 2000brak danych
WystępowaniePireneje, głównie centralna część pasma po stronie hiszpańskiejbrak danych
WymiaryDługość około 100–140 cm, wysokość w kłębie około 60–80 cm, masa zwykle 30–100 kg zależnie od płcibrak danych
Najbardziej charakterystyczna cechaMasywne, łukowato wygięte rogi samcówbrak danych
DietaRośliny zielne, trawy, pędy, liście i krzewinkiGłównie małe kręgowce, zwłaszcza drobne ssaki
Pozycja systematycznabrak danychWymarły gatunek ssaka drapieżnego z rodziny łasicowatych, rodzaju Neogale
Wiek geologicznybrak danychPóźny plejstocen, być może po części skrajnie wczesny holocen
Rozmiarybrak danychNiewielki łasicowaty; długość i masa szacowane na podstawie kości oraz porównań ze współczesnymi krewniakami
Uzębieniebrak danychOstre kły i zęby tnące, prawdopodobnie relatywnie duże
Sposób poruszania siębrak danychSzybki bieg przy ziemi, skoki, wciskanie się do nor i szczelin
Środowisko życiabrak danychChłodne i umiarkowane siedliska Ameryki Północnej, prawdopodobnie mozaika otwartych terenów i zarośli

Koziorożec pirenejski

Capra pyrenaica pyrenaica , po polsku koziorożec pirenejski lub bukardo, był wymarłym podgatunkiem koziorożca iberyjskiego, a więc ssakiem parzystokopytnym z rodziny wołowatych. Nie był zwierzęciem „prehistorycznym” w klasycznym sensie paleontologii, lecz dziką górską kozą, która przetrwała do czasów współczesnych i wyginęła dopiero pod koniec XX wieku. To ważny przykład wymarcia bardzo dobrze udokumentowanego: znamy nie tylko kości i poroża, ale…

Pełne hasło

Neogale macrodon

Neogale macrodon to wymarły gatunek niewielkiego drapieżnego ssaka z rodziny łasicowatych, a więc krewnego współczesnych łasic, gronostajów i norek. Nie był dinozaurem, lecz ssakiem łożyskowym o wydłużonym ciele, krótkich kończynach i uzębieniu przystosowanym do chwytania oraz rozszarpywania małych kręgowców. Nazwa ta pojawia się w kontekście plejstoceńskich i wczesnoholoceńskich łasicowatych Ameryki Północnej, ale trzeba od razu zaznaczyć, że szczegóły dotyczące systematyki…

Pełne hasło