Andrewsarchus vs Neogale macrodon
Czym różnią się Andrewsarchus i neogale macrodon? Wymiary, masa, siedlisko, dieta i długość życia obok siebie, na podstawie haseł Atlasu zwierząt.
| Cecha | Andrewsarchus | Neogale macrodon |
|---|---|---|
| Nazwa | Andrewsarchus mongoliensis, gatunek należący do rodzaju Andrewsarchus | brak danych |
| Grupa | Wymarły ssak łożyskowy, tradycyjnie łączony z mezonychami | brak danych |
| Wiek geologiczny | Eocen, około 45–36 milionów lat temu | Późny plejstocen, być może po części skrajnie wczesny holocen |
| Miejsce występowania | Azja, przede wszystkim Mongolia Wewnętrzna | brak danych |
| Czaszka | Około 83 cm długości, bardzo masywna | brak danych |
| Masa | Szacunkowo około 500–1000+ kg, bardzo niepewne | brak danych |
| Dieta | Prawdopodobnie mięsożerna lub wszystkożerna z dużym udziałem pokarmu zwierzęcego | Głównie małe kręgowce, zwłaszcza drobne ssaki |
| Pozycja systematyczna | brak danych | Wymarły gatunek ssaka drapieżnego z rodziny łasicowatych, rodzaju Neogale |
| Rozmiary | brak danych | Niewielki łasicowaty; długość i masa szacowane na podstawie kości oraz porównań ze współczesnymi krewniakami |
| Uzębienie | brak danych | Ostre kły i zęby tnące, prawdopodobnie relatywnie duże |
| Sposób poruszania się | brak danych | Szybki bieg przy ziemi, skoki, wciskanie się do nor i szczelin |
| Środowisko życia | brak danych | Chłodne i umiarkowane siedliska Ameryki Północnej, prawdopodobnie mozaika otwartych terenów i zarośli |
Andrewsarchus
Andrewsarchus, czyli Andrewsarchus mongoliensis , był wymarłym ssakiem drapieżnym lub wszystkożernym żyjącym w eocenie, a nie dinozaurem. To nazwa gatunku należącego do rodzaju Andrewsarchus , znanego przede wszystkim z jednej bardzo dużej czaszki odkrytej w Mongolii. Zwierzę od dawna uchodzi za jednego z największych lądowych mięsożernych ssaków w dziejach, ale jego rzeczywiste rozmiary, sylwetka i tryb życia pozostają częściowo niepewne,…
Pełne hasłoNeogale macrodon
Neogale macrodon to wymarły gatunek niewielkiego drapieżnego ssaka z rodziny łasicowatych, a więc krewnego współczesnych łasic, gronostajów i norek. Nie był dinozaurem, lecz ssakiem łożyskowym o wydłużonym ciele, krótkich kończynach i uzębieniu przystosowanym do chwytania oraz rozszarpywania małych kręgowców. Nazwa ta pojawia się w kontekście plejstoceńskich i wczesnoholoceńskich łasicowatych Ameryki Północnej, ale trzeba od razu zaznaczyć, że szczegóły dotyczące systematyki…
Pełne hasło
