Skakun mrówkokształtny vs Spachacz zielonawy
Czym różnią się Skakun mrówkokształtny i spachacz zielonawy? Wymiary, masa, siedlisko, dieta i długość życia obok siebie, na podstawie haseł Atlasu zwierząt.
Skakun mrówkokształtny
Myrmarachne formicaria
Spachacz zielonawy
Micrommata virescensW skrócie
- Większa długość: Spachacz zielonawy 1,8 cm, Skakun mrówkokształtny 0,7 cm.
- Większa rozpiętość skrzydeł: Spachacz zielonawy 4 cm, Skakun mrówkokształtny 1,8 cm.
| Cecha | Skakun mrówkokształtny | Spachacz zielonawy |
|---|---|---|
| Nazwa gatunkowa | Myrmarachne formicaria, skakun mrówkokształtny | Spachacz zielonawy, Micrommata virescens |
| Rząd | Pająki (Araneae) | Pająki |
| Długość | Zwykle około 4–7 mm | Zwykle około 10–18 mm, samice przeciętnie większe |
| Rozpiętość odnóży | Najczęściej około 10–18 mm | Najczęściej około 30–40 mm |
| Aktywność | Dzienna, najintensywniejsza w ciepłe i słoneczne dni | brak danych |
| Sposób zdobywania pokarmu | Aktywny łowca, polujący bez sieci łownej | brak danych |
| Mimikra | Silne upodobnienie do mrówek w sylwetce i ruchu | brak danych |
| Ubarwienie | brak danych | Przeważnie zielone, u samców częściej z kontrastowym rysunkiem odwłoka |
| Sposób polowania | brak danych | Aktywne czatowanie i szybki atak bez użycia sieci łownej |
| Aktywność sezonowa | brak danych | Najbardziej widoczny od późnej wiosny do lata |
Skakun mrówkokształtny
Skakun mrówkokształtny ( Myrmarachne formicaria ) to niewielki pająk z rodziny skakunowatych, który wyglądem i zachowaniem do złudzenia przypomina mrówkę. Nie jest owadem, lecz pajęczakiem z rzędu pająków, dlatego ma osiem odnóży krocznych, dwuczłonowe ciało i charakterystyczne szczękoczułki oraz nogogłaszczki. Ten gatunek należy do najlepiej znanych przykładów mimikry wśród europejskich pająków. Jego niezwykły wygląd nie służy ozdobie, lecz zwiększa szanse…
Pełne hasłoSpachacz zielonawy
Spachacz zielonawy Micrommata virescens to duży, trawozielony pająk z rodziny spachaczowatych, należący do rzędu pająków. Jest jednym z najbardziej charakterystycznych europejskich pajęczaków, ponieważ nie buduje łownych sieci i poluje aktywnie, wykorzystując kamuflaż, szybkość oraz jad do obezwładniania ofiary. W Polsce spotyka się go głównie w ciepłych, nasłonecznionych siedliskach porośniętych wysoką roślinnością. Mimo efektownego wyglądu nie należy do gatunków szczególnie niebezpiecznych…
Pełne hasło