Wilk
Wilk
Wilk
Wilk (Canis lupus)
- ssak z rodziny psowatych z rzędu drapieżnych.
 
 
 
 

Wilk 

Występowanie, siedliska: Azja, Europa, Ameryka Północna. Najwięcej wilków występuje na terenie Kanady, Rosji, Alaski.

Ewolucja: Rodzaj Canis pojawił się prawdopodobnie ok. 8 mln lat temu, początkowo tylko w Ameryce Północnej. Jego przodek to Canis Cipio, który żył ok. 8,2 mln tal temu. Początek linii psowatych, do której należą obecnie wilki, dał gatunek Canis donnezani. z Niego wywodzi się żyjący 2 mln lat temu pierwszy prawdziwy wilk Canis edwardii. Zapoczątkował on powstanie wilka szarego, czerwonego i kojota oraz wilka strasznego. Epoka lodowcowa z przed 750 tys. lat temu spowodowała przemieszczenie się wilków na inne obszary, głównie do Ameryki Północnej. Wiele z wilków nie przeżyło epoki lodowcowej.

Cechy charakterystyczne
 
Wysokość                70 – 85 cm samiec
                                   60 – 75 cm samica

- Długość ciała        97 – 124 cm samiec
                                   100 – 120 cm samica

- Długość ogona     30 – 50 cm

- Waga                      45 – 60 kg samiec  
                                   30 – 50 kg samica

Wilki posiadają ubarwienie szaro-białe-brązowe do czarnego. Długa sierść (do 17 cm) wzdłuż grzbietu służy do okazywania złości i odstraszania w przypadku ataku.  Posiadają bardzo pojemny żołądek, ok. 9 litrów, a także rozciągliwy przełyk umożliwiający połykanie dużych kawałków mięsa. Szczęka dorosłego wilka wyposażona jest w 42 zęby, o długości do 27 mm. Młode wilki posiadają 28 zębów mlecznych. Po 10 roku życia zęby, głównie kły ulegają ścieraniu, co prowadzi z czasem  do śmierci głodowej zwierzęcia.  Kończyny wilka posiadają łokcie skierowane do wewnątrz, dzięki czemu może on stawiać stopy w jednej linii. Wilki są wytrwałe w wędrowaniu, dziennie mogą przebywać dystanse 40-70 km, ale zdarzają się osobniki zdolne do pokonania nawet 200 km w jedną dobę. Zazwyczaj poruszają się z prędkością ok. 8 km/h, choć przez klika minut są w stanie biec z prędkością 85 km/h. Sygnały dźwiękowe używane przez wilka to: wycie, służące do komunikacji między stadnej, szczekanie ostrzegające inne osobniki, warczenie sygnalizujące agresję, skomlenie będące oznaką podporządkowania i piski występujące w zabawach zwierząt.

Tryb życia: Wilki są aktywne najbardziej w porannej i wieczornej części dnia, jednak pory te mogą się nieznacznie przesuwać, w zależności od różnych czynników zewnętrznych, chociażby takich jak czynniki pogodowe.  Wilk jest zwierzęciem stadnym. Przywództwo w stadzie ma tylko jedna para, która tylko również ma prawo do rozmnażania się. Pozostała część stada jest podporządkowana, a te które mogą tej dominacji zagrażać, np. młode osobniki, są przepędzane ze stada. Terytorium znakowane jest za pomocą odchodów, co służy do określenia i rozpoznania swego terenu w przyszłości, a także określenie swojego terenu dla osobników odłączonych chwilowo od stada. Znakowanie to ma na celu również ostrzeżenie intruzów przed wejściem na terytorium watahy.

Polowania: Polowania odbywają się w watahach, głównie w porze wieczornej, jednak często przeciągają się przez całą noc. Watahy dzielą się na grupy, w których każda ma określone funkcje w polowaniu. Najpierw grupa tropicieli wynajduje potencjalną ofiarę i informuje o tym resztę stada, następnie grupa naganiająca płoszy napadane stado i selekcjonuje z niego jedną ofiarę, zaganiając ją w kierunku watahy wilków, która blokując mu drogę atakuje zdobycz. Wilki atakują słabsze, starsze lub niedoświadczone zwierzęta, co prowadzi do naturalnej selekcji wśród zwierząt.

Odżywianie : Gryzonie, bezkręgowce, zające, ptaki, ssaki kopytne. Wilk potrzebuje spożyć dziennie ok. 1,3 kg mięsa.

Rozmnażanie :Ciążą trwa ok. 65 dni, występuje po okresie rui pod koniec zimy. Po ciąży przychodzą na świat 4-6 osobników, maks. 12, które są nieodporne na niską temperaturę otoczenia i ślepe przez ok. 2 tygodnie. Karmienie odbywa się za pomocą mleka matki, aw późniejszym okresie przeżutym i nadtrawionym przez cale stado pokarmem. Po kilku miesiącach życia młode wilki są już na tyle wyrośnięte i rozwinięte  by móc razem z resztą stada brać udział w polowaniach.

Zagrożenia ze strony zwierzęcia: Wygłodniałe wilki mogą atakować zwierzęta hodowlane.

Ochrona: W Polsce wilk należy do  zwierząt podległych ścisłej ochronie zapisanej w odpowiednim rozporządzeniu Ministra Środowiska z 2001 roku. W prawie krajowym wilk podlega ścisłej ochronie gatunkowej, ochronie strefowej oraz ustawie o rekompensacie strat.
W  międzynarodowym prawie ochronę wilków reguluje konwencja berneńska, waszyngtońska oraz Dyrektywa Siedliskowa.

Systematyka

Domena       eukarioty
Królestwo     zwierzęta
Typ                 strunowce
Podtyp           kręgowce
Gromada      ssaki
Podgromada     ssaki żyworodne
Szczep          łożyskowce
Rząd             drapieżne
Rodzina        psowate
Rodzaj          Canis
Gatunek        wilk

Reklama

Poznajcie ciekawą oferte która obejmuje fitness dla mam z dziećmi lublin.

Profesjonaliści w obszarze przeprowadzek, zobacz sam http://gamblin-przeprowadzki.pl/.