Dziobak (Ornithorhynchus anatinus) – gatunek ssaka jajorodnego z rodziny dziobakowatych należący do rzędu stekowców.

 

 

 

Dziobak

Występowanie, siedliska: Australia, wyspa Tasmania. Żyje w wodach jezior, rozlewisk i wolno płynących rzek.

Cechy charakterystyczne:

Długość bez ogona     do 70 cm
Długość ogona            do 15 cm
Waga                             do 2,5 kg samce
                                        do 1,6 kg samice

Ubarwienie brązowe i szarobrązowe. Posiadają charakterystyczny, szeroki, płaski dziób z wieloma zakończeniami nerwowymi, umożliwiającymi mu dokładne wyszukiwanie pokarmu w mule, z tylu mają szeroką, pojedynczą płetwę. Kończyny wyrastają z boku ciała i są zakończone palcami zrośniętymi błoną pławną. Nie posiadają sutków, mleko samicy wydobywa się bezpośrednio z dwóch określonych obszarów skóry. Posiadają zęby mleczne tylko w młodości, starsze osobniki są bezzębne. Dziobaki posiadają rozwinięty zmysł elektryczny, pozwalający na wyczuwanie oddziaływania elektrycznego innych zwierząt, dzięki czemu może sprawniej schwytać swoje pożywienie.

Tryb życia: Dziobaki żyją w norach, które kopią na brzegach rzek lub strumieni, w każdej norze wydrążają korytarz wejściowy rozpoczynający się 1 m poniżej poziomu wody oraz wentylacyjny 1,5 nad wodą. Przy wahaniach poziomu wody nory są opuszczane i następuje kopanie nowych. Samica w norze buduje gniazdo z użyciem roślinności wodnej.

Odżywianie: Żaby, skorupiaki, wodne bezkręgowce

Rozmnażanie: Ciąża trwa przez okres 15-27 dni, na koniec samica składa do gniazda 2 lub 3 jaja, z których po tygodniu lub dwóch wykluwają się młode osobniki o 1,25 cm długości.

Systematyka

Domena             eukarioty
Królestwo           zwierzęta
Typ                       strunowce
Podtyp                 kręgowce
Gromada            ssaki
Podgromada     ssaki jajorodne
Rząd                   stekowce
Rodzina             dziobakowate
Gatunek             dziobak