Dzik

Występowanie: Eurazja, Archipelag Malajski, północno-wschodnia Afryka. Żyje w lasach liściastych i mieszanych.

Cechy charakterystyczne: Ubarwienie sierści czarne, brązowe, rudawe. Ciało masywne, klatka piersiowa bardzo rozrośnięta. Głowa duża zakończona długim nosem, uszy duże, sterczące. Kończyny krótkie, umięśnione. Odyńce posiadają rozrośnięte kły górne i dolne, które się ze sobą krzyżują. Dziki mają słaby wzrok, dobry słuch i węch, potrafią biegać galopem, jednak tylko na krótkich dystansach.

Długość ciała 1 - 1,50 m.

Długość ogona 15-30 cm.

Wysokość w kłębie 1 m.

Waga samców 50-190 kg, samice 35-100 kg

Odżywianie: Wszystkożerne.

Tryb życia: Dzik jest zwierzęciem stadnym. W skład stada rodzinnego wchodzi stara samica - locha, która przewodniczy warchlakom i młodym lochom. Samce żyją poza grupą. Żerowanie rozpoczynają w porze wieczornej, kiedy to opuszczają lasy i wychodzą na pola. Za dnia przebywają w legowiskach lub w błocie. W sytuacjach zagrożenia stają się agresywne.

Rozmnażanie: Okres godowy rozpoczyna się w listopadzie i trwa do stycznia. Ciąża trwa 16-20 tygodni. Po ciąży, w legowisku ułożonym przez lochę z roślinności leśnej, na świat przychodzi do 12 osobników w jednym miocie. Karmienie piersią przez matkę trwa przez kolejne 3 miesiące ich życia.