 Daniel Daniel (Dama dama) - gatunek ssaka należący do rodziny jeleniowatych i rzędu parzystokopytnych.
DanielWystępowanie, siedliska: Naturalnie w Południowej części Europy, północnej Afryki, Azji Mniejszej. Sztucznie rozprzestrzeniony do 40 różnych regionów na całej Ziemi, w tym do Polski. Żyje głównie w lasach, wychodzi także na pola uprawne oraz łąki w poszukiwaniu pożywienia.
Cechy charakterystyczne
Wysokość w kłębie 80 cm Długość 140 cm Długość ogona 20 cm Waga 60-70 kg samiec 35 kg samica
Krótka szyja, fałdzista, poroże tylko u samców, rozchylone na boki w kształcie litery U. Ubarwienie jasnobrązowe z białymi plamami na grzbiecie, wzdłuż którego widoczny jest ciemny pas, brzuch biały. Ogon na górze czarny, na dole biały. Występują osobniki białe, zwane albinosami, lub całkowicie czarne.
Tryb życia: Daniele prowadzą stadny tryb życia, jednak starsze samce przebywają w oddzielnych grupach od młodych osobników i samic. Daniele trzymają się swoich terytoriów, nie lubią wędrować. Do komunikacji między sobą wykorzystują język ciała, dźwięki oraz zapachy. Dożywają 20 lat.
Odżywianie: Trawa, liście, zboże, pędu drzew i krzewów, owoce, grzyby, kasztany.
Rozmnażanie: Bekowisko, czyli okres rui trwa od połowy października do połowy listopada. Byk daniela bierze pod swoje przywództwo chmarę 5-8 łań i utrzymuje je przez 2 tygodnie, przez które traci sporo na wadze, ponieważ nie spożywa pokarmu. Krycie odbywa się we wgłębieniach ziemnych, które samiec sam wykopał już wcześniej. Ciąża u łań trwa ok. 230 dni, kończy się w czerwcu, lub początku lipca wydaniem na świat jednego lub dwóch cieląt, które są karmione przez nią aż do grudnia.
Ochrona: Daniele w Polsce są pod ochroną okresową, w innych regionach świata niektóre gatunki są zagrożone wyginięciem i objęte ścisłą ochroną.
Systematyka
Domena eukarioty Królestwo zwierzęta Typ strunowce Podtyp kręgowce Gromada ssaki Podgromada ssaki żyworodne Szczep łożyskowce Rząd parzystokopytne Podrząd przeżuwacze Rodzina jeleniowate Rodzaj Dama Gatunek daniel |