wymarłe ssaki ameryki południowej



Carodnia vieirai − gatunek wymarłego ssaka z rzędu Xenungulata, zaliczanego do kladu Meridiungulata. Zamieszkiwał Amerykę Południową w czasach paleocenu, osiągał rozmiary zbliżone do dzisiejszych tapirów, wyglądem zaś przypominał nieco prakopytne i dinoceraty. Być może wywodził się od niego rząd piroteriów.

 

Więcej…  

Diadiaphorus − wymarły rodzaj ssaka kopytnego z rzędu litopternów.

 

Więcej…  

†Doedicurus clavicaudatus - ogromny prehistoryczny szczerbak, największy przedstawiciel glyptodonów. Występował w Ameryce Południowej od 2 mln lat, później po połączeniu kontynentów w Ameryce Północnej. Osiągał 1,5 m wysokości, 4 m długości i wagę do 1 tony. Przypominał czołg. Okryty był keratynowym pancerzem i hełmem o łącznej masie 400 kg. Potężnymi łapami rozkopywał ziemię. Miał bardzo silne zęby. Na końcu ogona miał duży wyrostek przypominający maczugę. Wyginął 11 tys. lat temu.

 

Więcej…  

Glyptodon – wymarły rodzaj wielkich szczerbaków z rodziny gliptodontów (Glyptodontidae), żyjących od późnego pliocenu do końca plejstocenu, 2,5 mln–11 tys. lat temu, na terenie Ameryki Południowej (Argentyna, Boliwia, Brazylia). Jego nazwa oznacza "wyrzeźbiony ząb" – pochodzi od greckich słów glyptós ("wyryty", "wyrzeźbiony") i odóntos ("ząb").

 

Więcej…  

†Hippidion ("niewielki koń") – wymarły rodzaj ssaka z rodziny koniowatych. Osiągał rozmiary walijskiego kuca górskiego i zamieszkiwał kontynent południowoamerykański w plejstocenie, pomiędzy 2.000.000 i 10.000 lat temu.

 

Więcej…  

Hyopsodus – rodzaj wymarłegp ssaka zaliczany do rzędu prakopytnych.

 

Więcej…  

Makrauchenia (łac. Macrauchenia – nazwa oznacza długą szyję) – wymarły trójpalczasty ssak o długich kończynach i szyi zaliczany do rzędu litopternów. Najstarsze skamieniałości datuje się na 7 milionów lat, natomiast najmłodsze (M. patagonica) zniknęły z zapisu kopalnego w późnym plejstocenie, około 10 tysięcy lat temu. Gatunek ten jest najlepiej poznanym przedstawicielem swej rodziny Macraucheniidae, jedynie dzięki pozostałościom w Ameryce Południowej, przede wszystkim w formacji Lujan (Argentyna). Okaz tego gatunku odkrył już Karol Darwin podczas swej podróży na statku HMS Beagle. Prawdopodobnie za życia zwierzę przypominało pozbawionego garbu wielbłąda wyposażonego w krótką trąbę (pomimo tego ani trąbowce, ani też wielbłądowate nie należą do najbliższych krewnych makrauchenii).

 

Więcej…  

Megaterium (Megatherium, "wielka bestia") – rodzaj leniwca naziemnego osiągającego rozmiary współczesnego słonia. Zamieszkiwał Amerykę Południową i Środkową od późnego pliocenu do późnego plejstocenu, dokładniej od 5,3 miliona do 11 tysięcy lat temu. Jego przodkiem prawdopodobnie było Promegatherium osiągające rozmiary dzisiejszego nosorożca.

 

Więcej…  

Megatherium americanum – gatunek wymarłego szczerbaka z rodziny Megatheriidae, wielkości zbliżonej do słoni. Znany z plejstoceńskich pokładów Ameryki Południowej. Odkryty po raz pierwszy w 1789 w Brazylii. Gatunek typowy rodzaju Megatherium.

 

Więcej…  

Pachyrukhos − rodzaj wymarłego notoungulata z rodziny Hegetotheriidae, żyjącego w oligocenie i miocenie w Ameryce Południowej. Pachyrukhos mierzył ok. 30 cm długości i wyglądem przypominał nieco zająca, mimo, że nie był z nim spokrewniony: posiadał długie, moce stopy, umożliwiające mu wykonywanie długich skoków, wielkie uszy, związane z jego bardzo dobrym słuchem. Posiadał również dobry wzrok, umożliwiający prowadzenie nocnego trybu życia.

 

Więcej…  

Smilodon populator – wymarły gatunek ssaka drapieżnego z rodziny kotowatych z plejstocenu, należący do wymarłej podrodziny Machairodontidae.

 

Więcej…  

Thylacosmilus – rodzaj dużych drapieżnych torbaczy, żyjących na terenie Ameryki Południowej (najliczniej w prowincji Catamarca w Argentynie) od późnego miocenu do wczesnego plejstocenu, 7–1,8 mln lat temu.

 

Więcej…  

Toxodon – rodzaj ssaka z rzędu notoungulatów należącego do rodziny Toxodontidae. Żył na terenie Ameryki Południowej od późnego pliocenu do wczesnego plejstocenu (2,6–1,8 mln lat temu).

 

Więcej…  

Trigonostylops wortmani − gatunek wymarłego ssaka z rzędu astrapoteriów, z rodziny Trigonostylopidea, zamieszkującego tereny Argentyny w późnym paleocenie i wczesnym eocenie. Trigonostylops mierzył ok. 1,5 m długości.

 

Więcej…  

Wilk falklandzki (Dusicyon australis) – wymarły gatunek drapieżnego ssaka z rodziny psowatych. Występował wyłącznie na Falklandach. Został odkryty w 1690. Na początku XIX w. był jeszcze liczny. Przypuszcza się, że ostatni osobnik został zabity w 1876.

 

Więcej…