ssaki azji



Orangutan (Pongo) – rodzaj dużych małp człekokształtnych. Wyraz Orangutan jest wywodzony od malajskiego Orang Hutan oznaczającego człowiek leśny.

 

Więcej…  

Orangutan borneański (Pongo pygmaeus) – jeden z dwóch gatunków orangutana. Endemiczny dla Borneo. Większy niż orangutan sumatrzański.

 

Więcej…  

Góralek przylądkowy, góralek abisyński (Procavia capensis) – gatunek ssaka z rodziny góralkowatych (Procaviidae) zamieszkujący kontynent afrykański, Półwysep Arabski, Bliski Wschód, aż po Turcję. Prowadzi osiadły tryb życia. Jak wszystkie góralki przypomina świnkę morską. Jest od niej jednak znacznie większy; dorosły osobnik mierzy 40-60 cm. Posiada niewielki ogon i krótkie uszy. Żyje w stadach. Nie kopie nor, ale chętnie wykorzystuje wykopane przez inne zwierzęta, takie jak prosięta ziemne czy surykatki.

 

Więcej…  

Góralek zaroślowy lub góralek stepowy (Heterohyrax brucei) – gatunek ssaka z rodziny góralkowatych zamieszkujący południowo-wschodnią część Północnej Afryki i Synaj. Osobniki tego gatunku spotykane są w północnych prowincjach Republiki Południowej Afryki, Zimbabwe, zachodnim Mozambiku, Malawi, wschodniej i centralnej Zambii, wschodniej i centralnej Angoli, Namibii, południowo-wschodniej części Demokratycznej Republiki Konga, południowej Algerii, Tanzanii, Rwandzie, Burundi, Kenii, Ugandzie, Somalii, Etiopii, Erytrei, południowym Sudanie i północnym Egipcie, wzdłuż wybrzeży Morza Czerwonego. Zasiedla tereny nadmorskie, aż po wysokość 3800 m n.p.m.. Wyróżniono liczne podgatunki Heterohyrax brucei.

 

Więcej…  

Gibon białoręki, lar, gibon lar (Hylobates lar) – gatunek ssaka naczelnego z rodziny gibonowatych. Najpospolitszy i najlepiej poznany z gibonów. Często spotykany w ogrodach zoologicznych. Jeden z najmniejszych gatunków małp człekokształtnych.

 

Więcej…  

Gibon czapnik (Hylobates pileatus) – małpa człekokształtna z rodziny gibonowatych.

 

Więcej…  

Gibon czarny (Nomascus concolor) - ssak z rodziny gibonowatych.

 

Więcej…  

Gibon hulok (Hoolock hoolock syn. Hylobates hoolock, Bunopithecus hoolock) – ssak naczelny z rodziny gibonowatych. Występuje na terenach Indochin i Bengalu. Nie posiada worka gardzielowego. Długość jego ciała wynosi około 90 cm. Futro gęste, z długim włosem. Ubarwienie zmienia się w ciągu życia. Młode osobniki są szare, później ciemnieją i jako dorosłe samce są prawie czarne z jasną przepaską na czole, natomiast samice są złotobrązowe. Hulok żyje w małych rodzinach, składających się zwykle z 7 osobników. Żywi się owocami. Gatunek jest zagrożony wyginięciem i jak wszystkie gibonowate objęty konwencją CITES (Załącznik I).

 

Więcej…  

Gibon srebrzysty (Hylobates moloch) – ssak naczelny z rodziny gibonowatych.

 

Więcej…  

Siamang (Symphalangus syndactylus syn. Hylobates syndactylus) – gatunek ssaka naczelnego z rodziny gibonowatych, jedyny przedstawiciel rodzaju Symphalangus Gloger, 1841, największy i najsilniejszy przedstawiciel gibonów. Dorodny samiec może ważyć 23 kg przy blisko 1 metrze wysokości.

 

Więcej…  

Hiena pręgowana (Hyaena hyaena) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny hienowatych.

 

Więcej…  

Gołyszek (Echinosorex gymnura) – gatunek owadożernego ssaka z rodziny jeżowatych (Erinaceidae), jedyny przedstawiciel rodzaju Echinosorex, największy z owadożernych. Podobnie jak inni przedstawiciele podrodziny Galericinae (rodzaje Hylomys, Neohylomys, Podogymnura, Neotetracus) nie posiada kolców, co odróżnia go od jeży (przedstawicieli podrodziny Erinaceinae).

 

Więcej…  

Jeż amurski (Erinaceus amurensis) – gatunek ssaka owadożernego z rodziny jeżowatych, wcześniej uważany za podgatunek jeża zachodniego.

 

Więcej…  

Jeż etiopski (Paraechinus aethiopicus) - ssak z rodziny jeżowatych.

 

Więcej…  

Jeż uszaty (Hemiechinus auritus) – mniejszy od jeża zachodniego ssak z rodziny jeżowatych, o dosyć długich uszach i ogonku dochodzącym do 5 cm. Długość ciała 12-27 cm. Żyje na stepach i pustyniach Egiptu, Mongolii, Azji Mniejszej, południowej Rosji, części Indii i Chin. Dobrze rozwinięty słuch i węch pozwalają mu w tych trudnych warunkach przetrwać, pomagając znaleźć pożywienie czy schronić się przed wrogami. Kopie niewielkie nory około 45 cm długości z 1 wyjściem. Często jako siedzibę wykorzystuje różne schronienia między skałami.

 

Więcej…  

Jeż wschodni (Erinaceus roumanicus) – gatunek ssaka z rzędu owadożernych, uważany początkowo za podgatunek jeża europejskiego (zachodniego), później za podgatunek jeża wschodnioeuropejskiego. Przeprowadzone badania genetyczne i morfologiczne wskazują, że jest to odrębny gatunek.

 

Więcej…  

Jeżozwierz afrykański (Hystrix cristata) – gatunek gryzonia z rodziny jeżozwierzowatych. Jego zasięg obejmuje obszar od Sycylii, Albanii i północnej Grecji przez Afrykę Północną do Tanzanii i północnego Konga. Duży gryzoń o długości ciała 60-93 cm, ogona 8-17 cm. Osiąga masę ciała 10-15 kg. Jest największym gryzoniem żyjącym współcześnie w Afryce.

 

Więcej…  

Jeżozwierz indyjski (Hystrix indica) – gatunek gryzonia z rodziny jeżozwierzowatych. Zasięg jego występowania obejmuje obszary południowej Azji (Indie, Cejlon i Azja Mniejsza (Bliski Wschód)). Jeżozwierz indyjski jest dość tolerancyjnym gatunkiem - może zamieszkiwać różnorodne środowiska, takie jak góry, sawannę, scrub i lasy.

 

Więcej…  

Drzewiak Goodfellowa (Dendrolagus goodfellowi) – gatunek ssaka z rodziny kangurowatych (Macropodidae), zamieszkujący lasy tropikalne Papui-Nowej Gwinei.

 

Więcej…  

Drzewiak rudy, drzewiak Matschiego, drzewiak huoński (Dendrolagus matschiei) – gatunek ssaka z rodziny kangurowatych (Macropodidae).

 

Więcej…  

Drzewiak szary (Dendrolagus inustus) – gatunek ssaka z rodziny kangurowatych (Macropodidae).

 

Więcej…  

Kiang (Equus kiang) – gatunek dużego ssaka z rodziny koniowatych. Zamieszkuje góry w Tybecie, na wysokości od 4000 do 7000 metrów n.p.m., Nepal, Chiny i Indie. Niektórzy naukowcy klasyfikują go jako podgatunek osła azjatyckiego E. hemionus kiang, jednak - wyniki badań genetycznych wskazują, że kiang jest odrębnym gatunkiem.

 

Więcej…  

Koń dziki (Equus ferus) – gatunek koniowatych z rodzaju Equus, obejmujący udomowione konie domowe oraz nieudomowione tarpany i konie Przewalskiego. Tarpan wymarł w XIX wieku, a koń Przewalskiego został uratowany na krawędzi wyginięcia i pomyślnie reintrodukowany. Najbardziej prawdopodobnym przodkiem konia domowego jest tarpan żyjący w czasie udomowienia koni na stepach Eurazji.

 

Więcej…  

Koń Przewalskiego (Equus przewalskii) – jedyny dziko żyjący gatunek koni.

 

Więcej…  

Onager, osioł azjatycki (Equus hemionus) – ssak z rodziny koniowatych, z grupy osłów, dzikich osłów azjatyckich.

 

Więcej…  

Gepard (Acinonyx jubatus) — gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych (Felidae).

 

Więcej…  

Karakal, ryś stepowy (Caracal caracal) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych. Występuje w Azji (Indie, Pakistan, Afganistan, Iran, Turkmenistan), na Półwyspie Arabskim i w Afryce. Pierwszy okaz opisano w 1776 roku. Nazwa wywodzi się od tureckiego słowa karakulak - czarne ucho. Czasami bywa zaliczany do rodzaju Felis, ale stopień jego odrębności chyba uzasadnia ustanowienie dla niego odrębnego rodzaju Caracal lub zaliczenia go wraz z rysiem europejskim i rysiem rudym do rodzaju Lynx.

 

Więcej…  

Kot arabski, kot pustynny, kot piaskowy (Felis margarita) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych. Został odkryty w 1856 roku przez francuską ekspedycję w głąb Sahary. Łacińska nazwa gatunkowa została nadana na cześć komendanta Margueritte'a, dowódcy ekspedycji.

 

Więcej…  

Kot bengalski (Prionailurus bengalensis) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych.

 

Więcej…  

Kot kusy (Prionailurus planiceps) – słabo poznany gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych (Felidae). Był uważany za gatunek wymarły w 1985 roku, ale został ponownie odkryty w 1995.

 

Więcej…  
<< Początek < Poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Następna > Ostatnie >>