słoniowate



Loxodonta – rodzaj ssaków z rodziny słoniowatych (Elephantidae), obejmujący gatunki występujące w Afryce.

 

Więcej…  

Mamut (Mammuthus) – rodzaj trąbowców wymarłych pod koniec ostatniej epoki lodowej, u schyłku plejstocenu, zamieszkujących rozległe obszary Europy, Ameryki Północnej i północnej Azji.

 

Więcej…  

Mamut cesarski (†Mammuthus columbi imperator) − wymarły ssak z rodziny słoniowatych. Opisywany był w dawniejszej literaturze, a także w niektórych współczesnych źródłach jako oddzielny gatunek. Obecnie przeważa jednak pogląd, że był to podgatunek mamuta kolumbijskiego (Mammuthus columbi).

 

Więcej…  

Mamut Jeffersona (†Mammuthus columbi jeffersoni) − wymarły ssak z rodziny słoniowatych.

 

Więcej…  

Mamut karłowaty (†Mammuthus columbi exilis) – wymarły ssak z rodziny słoniowatych, jeden z kilku znanych gatunków mamuta, którego pozostałości odnaleziono na leżących u wybrzeży Kalifornii Channel Islands (Santa Cruz, Santa Rosa, San Miguel).

 

Więcej…  

Mamut południowy (†Mammuthus meridionalis) - jeden z pierwszych gatunków mamutów, wywodzący się od wcześniejszego †Mammuthus africanavus. Pojawił się około 3 milionów lat temu a wymarł prawdopodobnie ok. 1 miliona lat temu. Jest to gatunek kluczowy dla ewolucji mamutów. Z jednej strony dał początek gałęzi euroazjatyckiej, której najlepiej znanym przedstawicielem jest mamut włochaty (†M. primigenius), z drugiej wywodzą się od niego mamuty północnoamerykańskie. Gatunek ten przekroczył most lądowy Beringa ok 1,7 miliona lat temu podczas jednego z ociepleń. Mamut południowy miał rozmiary zbliżone do rozmiarów dzisiejszego słonia afrykańskiego (Loxodonta africana). Budowa zębów trzonowych świadczy o przejściu z pokarmu zawierającego dużo liści do pokarmu, w którym dominowały trawy stepowe, typowego dla późniejszych gatunków. Przypuszczalnie mamut stepowy posiadał okrywę włosową, ale na pewno mniej gęstą niż u zimnolubnego mamuta włochatego.

 

Więcej…  

Słoniowate (Elephantidae) – rodzina dużych ssaków lądowych z rzędu trąbowców (Proboscidea).

 

Więcej…  

Słoń afrykański (Loxodonta africana) – gatunek ssaka z rodziny słoniowatych, największy ze współcześnie żyjących gatunków ssaków lądowych. Wcześniej uznawany jako jeden gatunek wraz z afrykańskim słoniem leśnym (Loxodonta cyclotis). Zwierzę stadne, zamieszkuje afrykańską sawannę, lasy i stepy od południowych krańców Sahary po Namibię, północną Botswanę i północną część Afryki. W starożytności wykorzystywane jako zwierzęta bojowe.

 

Więcej…  

Słoń afrykański leśny (Loxodonta cyclotis) – gatunek ssaka z rodziny słoniowatych, mniejszy z dwóch gatunków słoni występujących w Afryce. Wcześniej uznawany za podgatunek słonia afrykańskiego (Loxodonta africana), od którego różni się m.in. wielkością (samce rzadko mierzą powyżej 2,5 m w kłębie). Inne widoczne różnice pomiędzy oboma gatunkami to zaokrąglone uszy oraz mniejsze, prostsze i skierowane lekko ku dołowi ciosy u słonia leśnego. Gatunek ten ma po 5 palców u przednich i po 4 u tylnych nóg, podczas gdy słonie afrykańskie mają odpowiednio po 4 i 3.

 

Więcej…  

Słoń indyjski (Elephas maximus) - ssak z rzędu trąbowców, jeden z trzech żyjących gatunków rodziny słoniowatych, zamieszkujący lasy i zarośla Azji Południowej i Południowo-Wschodniej.

 

Więcej…  

Słoń leśny (Palaeoloxodon antiquus lub Elephas antiquus) – wymarły gatunek słonia. Przez okres niemal całego plejstocenu zasiedlał Europę.

 

Więcej…  

Elephas recki – wymarły gatunek słonia. Osiągał 4,5 metra wysokości i był największym słoniem jaki kiedykolwiek żył, większy od mamuta kolumbijskiego. Egzystował w Afryce, choć pojedyncze znaleziska pochodzą też z półwyspu Arabskiego. Najstarsze znaleziska mają minimum 3,6 miliona lat, a najmłodsze z plejstocenu około 900 tysięcy lat temu. Jest też jedno niekompletne znalezisko z Egiptu z utworów holocenu, jest ono jednak dyskusyjne. Słoń indyjski należy do tego samego rodzaju co Elephas recki.

 

Więcej…  

Mamut stepowy (†Mammuthus trogontherii) jest jednym z kilku gatunków wymarłych trąbowców zaliczanych do rodzaju mamut (Mammuthus). Wywodzi się od wcześniejszego mamuta południowego (†Mammuthus meridionalis) i dał początek późnoplejstoceńskiemu mamutowi włochatemu (†Mammuthus primigenius). Trąbowiec ten zasiedlał rozległe przestrzenie kontynentalnych stepów w okresie plejstocenu. Najliczniejsze szczątki tego gatunku pochodzą z regionu Morza Czarnego, ale znajdowane są również w wielu innych rejonach Europy i Azji. Fragmentaryczne szczątki znajdowano w Polsce centralnej i południowej Mamut stepowy jest jednym z największych poznanych trąbowców. Szacuje się, że osiągał wysokość w kłębie ok. 4,5 metra, a u starych samców prawdopodobnie nawet do 5 metrów, oraz wagę około 10 ton. Charakteryzował się stosunkowo bardziej smukłą sylwetką ciała w porównaniu z zimnolubnym mamutem włochatym. Prawdopodobnie także miał okrywę włosową, ale zapewne nie tak gęstą jak jego krewniak. Zęby trzonowe były doskonale przystosowane do rozcierania twardych stepowych traw, stanowiących podstawę jego pożywienia. Gatunek ten wymarł prawdopodobnie ok. 200 tysięcy lat temu.

 

Więcej…  

Mamut włochaty, mamut właściwy (†Mammuthus primigenius) – gatunek wymarłego ssaka z rodziny słoniowatych, z rzędu trąbowców. Był jedynym gatunkiem mamuta, który miał gęstą sierść. Wywodził się od wcześniejszego mamuta stepowego (†Mammuthus trogontherii). Pojawił się ok. 250 tysięcy lat temu i szybko rozprzestrzenił w Europie i Azji, potem również w Ameryce Północnej. Nie znaleziono nigdy szczątków tego gatunku na południe od Alp i na Półwyspie Iberyjskim. Na tereny Północnej Ameryki gatunek ten wkroczył stosunkowo późno, zaledwie ok. 100 tysięcy lat temu i zasiedlił jedynie najbardziej na północ wysunięte tereny stepowe.

 

Więcej…