płazińce



Tasiemiec karłowaty (Hymenolepis nana) – należący do tasiemców, kosmopolityczny pasożyt tylnej części jelita cienkiego człowieka. Występuje bardzo często w krajach o klimacie ciepłym i suchym, gdzie infestacja u dzieci może osiągać nawet 10%. W Polsce inwazje tego pasożyta rejestrowane są sporadycznie. Pasożyt ten stanowi rzadki przykład tasiemca, którego rozwój przebiega w ciele jednego żywiciela, wyeliminowany jest żywiciel pośredni. Tasiemiec ten odznacza się wyjątkową dla Cestoda możliwością rozwoju monoksenicznego. Pełny cykl rozwojowy odbywa się w kosmkach i świetle jelita cienkiego człowieka. Do zarażenia dochodzi poprzez zabrudzone kałem ręce, pożywienie lub zabawki.

 

Więcej…  

Płazińce, robaki płaskie (Platyhelminthes) - typ zwierząt o prymitywnej budowie.

 

Więcej…  

Wirki (Turbellaria) – grupa zwierząt należąca do płazińców. Żyją w środowisku wodnym (wody słodkie lub słone). Są drapieżnikami, a ich ciała okrywają nabłonki z rzęskami, w nabłonkach tych umieszczone są rabdity wyrzucane w czasie ataku.

 

Więcej…  

Echinococcus vogeli – gatunek tasiemca, pasożytuje u dziko żyjącego psa leśnego i psa domowego jako żywicieli ostatecznych, u tropikalnego gryzonia Cuniculus paca i u człowieka w postaci larwalnej. U ludzi E. vogeli wywołuje echinokokozę wielokomorową, podobnie jak E. multilocularis. Najchętniej osiedla się w wątrobie. Gatunek opisali Rausch i Bernstein w 1972 roku na podstawie niezwykłego proglotydu znalezionego w kale trzymanego w zoo w Los Angeles psa leśnego, złapanego w Kolumbii. W 1979 roku D'Alessandro i wsp. podając psom pokarm zawierający fragmenty torbieli pasożyta uzyskali osobniki dorosłe.

 

Więcej…  

Cyclophyllidea - rząd tasiemców. W rozwoju pozazarodkowym występuje tylko jeden żywiciela pośredniego. Są to pasożyty ptaków i ssaków, rzadziej gadów i płazów. Skoleks tych tasiemców jest zaopatrzony w cztery przyssawki i z reguły wierzchołkowy ryjek, który to jest uzbrojony w haki. Niekiedy ryjek może być mniej lub bardziej uwsteczniony albo też całkowicie zanika. Nierzadko uzbrojone w drobne haczyki są również przyssawki. Przewody płciowe otwierają się do zatoki płciowej na krawędzi członów. Zakończona ślepo macica może niekiedy rozpadać się na odrębne torebki. Wypełnione jajami człony maciczne odrywają się od strobili. Należą do tasiemców apolytycznych - człony są trawione (jaja wydostają się z kałem) bądź całe odrywają się lub same wypełzają z żywiciela ostatecznego.

 

Więcej…  

Diplozoon paradoxum – gatunek przywry monogenicznej (Monogenea), pasożyt ryb słodkowodnych. Typowy pasożyt monogamiczny. Dwa osobniki D. paradoxum zrastają się ze sobą na całe życie.

 

Więcej…  

Amfilina (Amphilina foliacea) – gatunek tasiemca zaliczanego do podgromady tasiemców nieczłonowanych (Cestodaria). Pasożyt ryb jesiotrowatych.

 

Więcej…  

Motylica wątrobowa (łac. Fasciola hepatica, ang. sheep liver fluke) przywra o złożonym cyklu życiowym. Forma dojrzała pasożytuje w przewodach żółciowych wątroby roślinożerców (gł. bydła, owiec, kóz oraz niekiedy człowieka) - żywicieli ostatecznych. Zarażenie następuje zwykle latem i jesienią. Wywołuje chorobę zwaną fasciolozą. Jest bezwarunkowym pasożytem, co oznacza że nie może występować w formie wolno żyjącej, jedynie w ciele swojego żywiciela.

 

Więcej…  

Clonorchis sinensis – gatunek pasożytniczej przywry. Przywra Clonorchis (Opistorchis) sinensis i pokrewne gatunki (O. felineus, O. viverrini) występują pospolicie na Dalekim Wschodzie (Tajlandia, Korea). Żywicielami przywr są człowiek i zwierzęta mięsożerne (psy, koty), a zarażenie odbywa się na drodze zjedzenia surowego mięsa ryb z otorbionymi metacerkariami. Inwazje pasożytnicze przywr Clonorchis sinensis wywołują chorobę określaną jako klonorchoza (ang. clonorchiasis), której najważniejszym powikłaniem u człowieka jest rak dróg żółciowych. Podobną chorobą jest opistorchoza wywoływana przez Opisthorchis viverrini i O. felineus.

 

Więcej…  

Bąblowiec (Echinococcus) - rodzaj tasiemca - czyli pasożyta wewnętrznego zwierząt.

 

Więcej…  

Tasiemiec bąblowcowy (Echinococcus granulosus), także bąblowiec – gatunek tasiemca, groźny pasożyt, w postaci dojrzałej bytujący w jelicie cienkim psowatych, przypadkowo występujący u człowieka, który jest wtedy żywicielem pośrednim.

 

Więcej…  

Tasiemiec kręćkowy (Taenia multiceps) – kosmopolityczny pasożyt przewodu pokarmowego psowatych. Występuje przede wszystkim na obszarach hodowli owiec, które są jego żywicielami pośrednimi.

 

Więcej…  

Heterophyes heterophyes – gatunek pasożytniczej przywry. Jest jedną z najmniejszych przywr pasożytniczych człowieka. Choroba wywoływana przez Heterophyes heterophyes określana jest jako heterophyoza (ang. heterophyiasis).

 

Więcej…  

Opisthorchis viverrini (Poirier, 1886) Stiles and Hassall, 1896 – gatunek pasożytniczej przywry spotykanej u człowieka. O. viverrini oraz pokrewny gatunek Opisthorchis felineus wywołują chorobę określaną jako opistorchoza (ang. opisthorchiasis).

 

Więcej…  

Leucochloridium – rodzaj pasożytniczych przywr.

 

Więcej…  

Tasiemiec psi (Dipylidium caninum) – gatunek tasiemca, pasożytujący u psowatych, kotowatych i innych mięsożernych ssaków, a także sporadycznie u człowieka. Choroba wywoływana przez tasiemca psiego, dipylidoza (ang. dipylidosis), zazwyczaj ma u człowieka przebieg bezobjawowy.

 

Więcej…  

Metagonimus yokogawai – gatunek pasożytniczej przywry, najmniejszej spotykanej u człowieka. Wielkość dorosłych osobników wynosi 1-2,5 na 0,4-0,75 mm.

 

Więcej…  

Paragonimus westermani (Kerbert, 1878) – gatunek pasożytniczej przywry, spotykanej także u człowieka. Choroba wywoływana przez tę przywrę to paragonimoza (ang. paragonimiasis).

 

Więcej…  

Przywry monogeniczne, jednorodce (Monogenea), przywry monogenetyczne (Monogenoidea) – gromada płazińców (Platyhelminthes) obejmująca około 1500 pasożytniczych gatunków występujących w różnych częściach świata. W faunie Polski odnotowano 126 gatunków. Wiele z nich to gatunki zawleczone. W hodowlach ryb mogą powodować znaczne szkody. Duże zasługi w badaniach tej grupy zwierząt na terenie Polski położyła Maria Prost.

 

Więcej…  

Wirki wielojelitowe, wirki wielogałęziste (Polycladida) - są to większe wirki (do 15 cm) o ciele listkowato spłaszczonym.

 

Więcej…  

Tasiemiec uzbrojony, soliter (Taenia solium) – jeden z gatunków tasiemców (Cestoda), które pasożytują w przewodach pokarmowych kręgowców, w tym człowieka. W przeciwieństwie do tasiemca nieuzbrojonego posiada on haczyki i przyssawki, za pomocą których przytwierdza się do ściany jelita cienkiego. Może również się pojawiać w innych częściach ciała.

 

Więcej…  

Wirki trójjelitowe (łac. Tricladida) - rząd drapieżnych bezkręgowców z typu płazińców.

 

Więcej…  

Taenia – rodzaj w rodzinie Taenidae gromady tasiemce.

 

Więcej…  

Tasiemce (Cestoda) są wewnętrznie pasożytującymi płazińcami. W ciele człowieka osiąga do 15 metrów długości. Można się z niego wyleczyć za pomocą leków, dzięki którym zostaje osłabiony i wydalony wraz z kałem. Przechodzą złożony cykl rozwojowy ze zmianą żywicieli. Żywicielami pośrednimi są bezkręgowce lub kręgowce, natomiast ostatecznymi z reguły kręgowce, u których żyją głównie w przewodzie pokarmowym. Pierwszym stadium larwalnym jest onkosfera zaopatrzona w 6 haczyków embrionalnych lub orzęsiona larwa koracidium (u Pseudophyllidea); drugie stadium larwalne może mieć rozmaitą postać.

 

Więcej…  

Tasiemiec nieuzbrojony (Taenia saginata) - pasożyt człowieka i bydła z rodzaju tasiemców. Tasiemiec składa się z 2000 proglotydów. Rozmnaża się wyłącznie u człowieka, który jest jego żywicielem ostatecznym. Najczęściej spotykany tasiemiec w Polsce (u 0,5 do 1% ludzi). Występuje także w innych krajach Europy Wschodniej, Filipinach, Ameryce Centralnej i Południowej.

 

Więcej…  

Bruzdogłowiec szeroki (Diphyllobothrium latum) – pasożytniczy tasiemiec należący do płazińców (robaki płaskie).

 

Więcej…  

Echinococcus multilocularis – gatunek tasiemca, pasożytującego w jelicie cienkim lisa, rzadziej psa i kota. Człowiek może być żywicielem pośrednim tego gatunku; uważa się że E. multilocularis jest najbardziej patogennym ze wszystkich tasiemców pasożytniczych dla ludzi. Wywoływana przez niego echinokokoza wielokomorowa ma cechy choroby nowotworowej.

 

Więcej…  

Przywra krwi (Schistosoma haematobium) - pasożytnicza przywra. Wywołuje chorobę zwaną schistosomatozą lub bilharcjozą. W organizmie człowieka żyje w naczyniach krwionośnych i żywi się krwią. Postać dorosła może żyć nawet do kilkunastu lat.

 

Więcej…  

Fascioloides magna – gatunek przywry pasożytującej u licznych gatunków przeżuwaczy w Ameryce Północnej i Europie.

 

Więcej…  

Przywry (Trematoda) – gromada pasożytniczych płazińców o ciele płaskim, nieczłonowanym, opatrzonym przyssawkami: gębową i brzuszną.

 

Więcej…  
<< Początek < Poprzednia 1 2 3 Następna > Ostatnie >>