pajęczaki



Przędziorek owocowiec (Panonychus ulmi) – gatunek roztocza z rodziny Tetranychidae. Samica w kolorze wiśniowym, czerwonym z białymi brodawkami i szczecinkami długości 0,38-045 mm. Samiec kształtu gruszkowatego 0,36mm. Wylęg larw następuje przed kwitnieniem. Płodność – 20 jaj. Rozwój pokolenia trwa 3-5 tygodni. Występuje w ilości 5-8 pokoleń na rok. Masowo występuje w Polsce na śliwach, jabłoniach i innych z rodziny różowatych. Powoduje żółknięcie i przedwczesne opadanie liści.

 

Więcej…  

Czarna wdowa (Latrodectus mactans) – gatunek jadowitego pająka z rodziny omatnikowatych, największy przedstawiciel tej rodziny. Przeciętna długość ciała dorosłej samicy wynosi 8-10 mm (nawet do 38 mm), samce zdecydowanie mniejsze – średnia długość ich ciała 3-4 mm. Charakterystyczny wygląd powoduje czerwona plama w kształcie klepsydry po stronie brzusznej pająka (jest często mylona z karakurtem).

 

Więcej…  

Omatnikowate (Theridiidae) - rodzina pająków obejmująca ponad 2200 gatunków.

 

Więcej…  

Ptaszyniec (Dermansyssus gallinae) – ektopasożyt ptaków. Żywi się krwią, atakuje nocą podczas spoczynku ptaków. Po żywieniu kryje się w szczelinach w podłodze z dala od światła, gdzie składa jaja.

 

Więcej…  

Spachacz zielonawy (Micrommata virescens) – gatunek średniej wielkości pająka z rodziny spachaczowatych (Sparassidae). Jest jedynym przedstawicielem spachaczowatych występującym na terenie Europy.

 

Więcej…  

Spachaczowate (Sparassidae) – rodzina dużych pająków z grupy Araneomorphae. Występują głównie w tropikach, jedynym przedstawicielem w Europie jest spachacz zielonawy. Spachaczowate cechują się spłaszczonym ciałem i bardzo długimi odnóżami umożliwiającymi im osiąganie dużych prędkości i poruszanie się przodem, bokiem lub tyłem po powierzchniach zarówno poziomych, jak i pionowych. Nie budują sieci łownych. Potencjalne ofiary lokalizują przede wszystkim dotykiem, dlatego też ich odnóża są gęsto pokryte bardzo czułymi włoskami czuciowymi. Spachaczowate osiągają przeważnie duże rozmiary – największym znanym przedstawicielem jest Heteropoda maxima, dorastający do 46 mm długości i 25–30 cm rozpiętości odnóży. Ponad 40 mm długości osiągają również Beregama aurea oraz nienazwany gatunek z rodzaju Heteropoda. Mimo dużych rozmiarów nie są niebezpieczne dla człowieka, choć sprowokowane kąsają. Żywią się głównie owadami i innymi stawonogami, jednak przedstawiciele dużych gatunków są w stanie zabić niewielkie kręgowce. Często wnikają do zabudowań, gdzie jednak bywają tolerowane, gdyż wyłapują drobne zwierzęta. Spachaczowate prowadzą przeważnie nocny tryb życia. Wiele gatunków przebywa w szczelinach lub pod korą, niektóre żyją w jaskiniach.

 

Więcej…  

Ptasznik królewski (Poecilotheria regalis) – gatunek pająka z rodziny ptasznikowatych.

 

Więcej…  

Ukośnikowate (Thomisidae) - kosmopolityczna rodzina pająków, obejmująca ponad 2000 gatunków, sklasyfikowane w ok. 170 rodzajach. Pająki mają trójkątny odwłoki i maskujące kolory. Nie wytwarzają sieci i polują z zasadzki. Dość często poruszają się chodząc bokami, stąd angielska nazwa rodziny to Crab spider.

 

Więcej…  

Nużeniec ludzki (Demodex folliculorum) jest to pasożytniczy roztocz. Wielkość jego ciała wynosi 0,3-0,4 mm długości, przy czym samiec jest mniejszy od samicy. Jest on robakowato wydłużony o obłym kształcie ciała, białawy lub żółtawy, z długim wtórnie pierścieniowatym odwłokiem. W tylnej części ciała jest on zwężony, natomiast w przedniej części ciała ma 4 pary odnóży, sztylecikowe chelicery i pedipalpy. Ciało nużeńca jest okrężnie bruzdkowane. Cykl rozwojowy pasożyta trwa 18-24 dni. Zapłodniona samica znosi 20-24 jaj. Z jaj wylegają się larwy, z których powstają nimfy podobne do osobników dorosłych. Larwa ma 3 pary odnóży krocznych. Przednia część jego ciała tkwi w tkance, tylna część charakterystycznie sterczy. Osobniki żerują aktywnie nocą, za dnia wgryzając się głębiej w skórę. Bytuje on w gruczołach łojowych skóry człowieka i torebkach włosowych wywołując chorobę zwaną nużycą, która to przejawia się ona w postaci ropiejących krost. Ten pasożyt jest bardzo rozpowszechniony na całym świecie. Odżywia się łojem i przesączem osocza krwi, wydzieliną gruczołów łojowych i komórkami nabłonkowymi. Zwykle nie wywołuje poważnych objawów chorobowych. Może powodować zapalenie gruczołu łojowego lub mieszka włosowego, uniemożliwiając wydzielenie łoju. Objawem jest miejscowa gorączka, stan zapalny, ból i powstanie ropnia. Wrażliwe osoby odczuwają lekkie swędzenie skóry w miejscach przebywania nużeńców zwłaszcza, gdy te aktywnie wnikają w głąb mieszka lub gruczołu łojowego. Przyczynia się do powstawania wągrów i zaskórników. Odchody nużeńca mogą wywoływać uczulenie i podrażnienie ujścia gruczołów łojowych. Sprzyja zakażeniom bakteryjnym, zwłaszcza w przebiegu trądziku i zapalenia łojotokowego skóry. Nużeńca można zidentyfikować badaniem mikroskopowym zaskórników lub całych torebek włosowych. Częściej występuje wśród ludności wiejskiej wraz z łojotokiem. Przenoszony jest wraz z kurzem, przez kontakt bezpośredni z osobą zarażoną, przez stosowanie tych samych przyborów kosmetycznych, ręczników i ubrań. Profilaktyka polega na utrzymywaniu w czystości skóry i ubrań oraz oczyszczenie skóry z zaskórników za pomocą płynów odkażających i peelingu.

 

Więcej…  

Nużeńce (Demodex) - pajęczaki z rzędu roztoczy, pasożytują głównie w torebkach włosowych i gruczołach łojowych ssaków, podłużne pasożyty skórne o kształcie cygara, długości 0,15-0,3 mm, a więc widoczne jedynie pod mikroskopem. Na przedniej części ciała pasożyta znajdują się 4 pary kikutowych kończyn, które umożliwiają mu tylko bardzo powolne przesuwanie się do przodu wzdłuż włosa. Nużeńce nie drążą kanałów w skórze, jak świerzbowce ani nie wysysają krwi. Stąd wywoływany przez nie świąd nie jest zbyt silny. Wywołują chorobę zwierząt zwaną nużycą. U człowieka wywołują chorobę zwaną demodeciodozę. U ludzi inwazja dotyczy głównie głowy, oraz twarzy. U zwierząt w zależności od gatunku zwierzęcia rozmieszczenie pasożytów może być różne. Roztocze zagnieżdżają się w torebkach włosowych i gruczołach łojowych. Tu składają jaja, z których następnie rozwijają się larwy, a z nich w ciągu miesiąca dojrzałe płciowo nużeńce.

 

Więcej…  

Araneus – rodzaj pająków z rodziny krzyżakowatych. Należą do niego m.in. pospolite w Europie pająki: krzyżak ogrodowy, krzyżak dwubarwny, krzyżak łąkowy i inne. Są to stosunkowo duże pająki o owalnym lub kulistym odwłoku, czasem z charakterystycznym krzyżem na odwłoku. Gatunki z rodzaju Araneus budują sieci łowne (tzw. pajęczyny) okrągłe, jednopłaszczyznowe, dość nisko zawieszone nad ziemią.

 

Więcej…  

Skakun arlekinowy, zwany też pląsem zebrą (Salticus scenicus) – gatunek pająka z rodziny skakunowatych (Salticidae).

 

Więcej…  

Kątnik ścienny (Tegenaria parietina) – gatunek rzadkiego europejskiego pająka z rodziny lejkowcowatych, występującego również w Afryce Północnej, centralnej Azji oraz Ameryce Południowej (Urugwaj i Argentyna). Samice tego gatunku dorastają do 20 mm długości, samce są trochę mniejsze; rzadko dorastają do 17 mm.

 

Więcej…  

Amyciaea – rodzaj pająków z rodziny ukośnikowatych, zawierający tylko 5 gatunków. Pająki te stosują mimikrę polując na mrówki. Nie budują sieci. Występują jedynie w Azji, Australii i Afryce.

 

Więcej…  

Obrzeżkowate (Argasidae) - rodzina roztoczy (Acari), pajęczaków z rzędu kleszczy (Ixodida). Przedstawicieli tej rodziny ze względu na brak pancerza z chitynowych płytek typowego dla kleszczy twardych nazywa się kleszczami miękkimi. Rodzinę Argasidae podzielono na 5 rodzajów: Argas, Antricola, Otobius, Ornithodoros oraz wyodrębniony z tego ostatniego rodzaj Carios.

 

Więcej…  

Kleszcz pospolity (Ixodes ricinus) - gatunek pajęczaka z rodziny kleszczowatych. Żyje głównie w lasach, na paprociach, roślinach leśnych. Przenosi choroby takie jak borelioza, wirusowe zapalenie płuc, anaplazmoza oraz kleszczowe zapalenie mózgu, rzadziej babezjoza, tularemia i riketsje .

 

Więcej…  

Skorpion złoty, Skorpion mandżurski (Mesobuthus martensii) – gatunek skorpiona z rodziny Buthidae, żyjącego w północno-wschodnich Chinach i Mandźurii, zamieszkującego przede wszystkim stepy, pastwiska i inne tereny trawiaste, Skorpion ten jest drapieżnikiem, żywiącym się bezkręgowcami, żyjącymi w ziemi, pod kamieniami lub pod gnijącymi resztkami roślin, które uśmierca za pomocą swojego jadu, który choć nie jest śmiertelny, jest niebezpieczny również dla człowieka. Długość skorpiona złotego może osiągać nawet 6 cm. Zgodnie z nazwą zwyczajową jego ciało jest złote, czasem lekko brązowe. Mieszkanka trzech toksyn, wchodzących w skład jadu przedstawicieli tegoż gatunku jest od ponad tysiąca lat stosowana w tradycyjnej medycynie chińskiej.

 

Więcej…  

Brachypelma smithi – gatunek dużego pająka z rodziny ptaszników.

 

Więcej…  

Zwijak żółtawy (Enoplognatha ovata) – gatunek niewielkiego pająka z rodziny omatnikowatych (Theridiidae). Występuje w Europie, a także w Ameryce Północnej, gdzie został sztucznie introdukowany.

 

Więcej…  

Rozkruszek korzeniowy (Rhizoglyphus echinopus) – gatunek roztocza z rodziny Acaridae. Ciało samicy ma gruszkowaty kształt i białawą barwę. Osiąga 0,6–0,8 mma długości. Uszkadza części podziemne roślin – cebule. Zimują dorosłe i inne stadia w glebie i magazynach na płodach. Płodność – około 100 jaj. Kilka pokoleń w ciągu roku.

 

Więcej…  

Steatoda - rodzaj pająków z rodziny Omatnikowate, rodzaj ten obejmuje ok. 120 gatunków.

 

Więcej…  

Zyzuś tłuścioch lub Fałszywa czarna wdowa (Steatoda bipunctata) – gatunek niewielkiego pająka z rodziny omatnikowatych (Theridiidae). Holarktyczny.

 

Więcej…  

Vaejovidae - rodzina skorpionów.

 

Więcej…  

Haplopelma – rodzaj pająków podziemnych z rodziny Theraphosidae. Występują w Tajlandii, Birmie, Kambodży, Singapurze, Wietnamie, na Borneo. Pająki te nie są zbyt wielkie lecz są bardzo cenione u hodowców z powodu swojego atrakcyjnego ubarwienia (zwłaszcza gatunek Haplopelma lividum). Ptaszniki te dysponują bardzo silnym jadem, są też agresywne.

 

Więcej…  

Kątnik większy (Tegenaria atrica) – gatunek pająka z rodziny lejkowcowatych. Nazywany też „kątnikiem domowym większym” dla odróżnienia od spokrewnionego kątnika domowego (Tegenaria domestica). Jego długość wynosi 1–1,8 cm (wraz z odnóżami do 8 cm). Silnie owłosiony. Jest pospolity, niekiedy bardzo liczny, z powodu budowy sieci żywi się owadami kroczącymi. Jego jad jest słaby, w dodatku tylko większe osobniki są w stanie przebić skórę dorosłego człowieka. Kątniki budują trójkątne sieci o długości podstawy do 50 cm uchodzące do lejka, w którym przebywają pająki.

 

Więcej…  

Rozciągnik mchuś (Marpissa muscosa) – jeden z największych skakunowatych żyjących w środkowej Europie. Zamieszkuje pnie sosen oraz drewniane słupy płotów rozgradzających pastwiska.

 

Więcej…  

Psalmopoeus pulcher – pająk z rodziny ptaszników, nazywany ptasznikiem pięknym.

 

Więcej…  

Wymyk szarawy (Arctosa cinerea) - gatunek dużego pająka z rodziny pogońcowatych (Lycosidae).

 

Więcej…  

Evarcha culicivora - gatunek pająków z rodziny skakunów, czyli pająków, które nie tkają sieci, tylko polują skacząc na swoją ofiarę. Jako oddzielny gatunek został wyodrębniony w 2003.

 

Więcej…  

Leiurus quinquestriatus (ang. Death Stalker) – gatunek skorpiona.

 

Więcej…  
<< Początek < Poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Następna > Ostatnie >>