kotowate



Badia (Pardofelis badia) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych. Do niedawna zaliczany do rodzaju Catopuma. Przeniesiony do rodzaju Pardofelis w 2006 roku na podstawie badań genetycznych. Występuje jako endemit na wyspie Borneo. Ostatniego osobnika złapano w 1992 roku. Zwierzę słabo poznane. Osobnik ten nie przeżył do przybycia naukowców, a sam gatunek został opisany (w 1874 roku) na podstawie jednej skóry. Pod koniec czerwca 2003 r. na Borneo naukowcom udało się sfotografować badię. Do jego odkrycia doszło przez przypadek, podczas tropienia tygrysów na Półwyspie Malajskim. Naukowcy z malezyjskiego uniwersytetu Sarawak zrobili zdjęcia drapieżnikom za pomocą pułapki fotograficznej, czyli aparatu umieszczonego na ścieżkach ich codziennych wędrówek.

 

Więcej…  

Caracal – rodzaj ssaków z rodziny kotowatych, obejmujący gatunki występujące w Afryce. Tradycyjnie do rodzaju zaliczano jeden gatunek, jednak najnowsze badania molekularne pokazują że karakal, kot złoty i serwal są ze sobą blisko spokrewnione. Ich wspólne drogi rozwojowe rozdzieliły się 5,4 miliona lat temu.

 

Więcej…  

Felis - rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych obejmujący gatunki:

 

Więcej…  

Gepard (Acinonyx jubatus) — gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych (Felidae).

 

Więcej…  

Jaguarundi (Puma yagouaroundi) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych (Felidae). Budową wewnętrzną, jak i zarówno wyglądem przypomina łasicę, gdyż ma spiczasty pysk, długie ciało i krótkie nogi. Jego zasięg obejmuje tereny od Paragwaju aż po południowo-wschodnią część Stanów Zjednoczonych.

 

Więcej…  

Karakal, ryś stepowy (Caracal caracal) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych. Występuje w Azji (Indie, Pakistan, Afganistan, Iran, Turkmenistan), na Półwyspie Arabskim i w Afryce. Pierwszy okaz opisano w 1776 roku. Nazwa wywodzi się od tureckiego słowa karakulak - czarne ucho. Czasami bywa zaliczany do rodzaju Felis, ale stopień jego odrębności chyba uzasadnia ustanowienie dla niego odrębnego rodzaju Caracal lub zaliczenia go wraz z rysiem europejskim i rysiem rudym do rodzaju Lynx.

 

Więcej…  

Kot andyjski (Leopardus jacobitus) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych. Opisany na podstawie kilku okazów muzealnych. Występuje na następujących obszarach Ameryki Południowej: południowe Peru, północno-zachodnia Argentyna, zachodnia i środkowa Boliwia i Chile.

 

Więcej…  

Kot arabski, kot pustynny, kot piaskowy (Felis margarita) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych. Został odkryty w 1856 roku przez francuską ekspedycję w głąb Sahary. Łacińska nazwa gatunkowa została nadana na cześć komendanta Margueritte'a, dowódcy ekspedycji.

 

Więcej…  

Kot argentyński, kot Geoffroya (Leopardus geoffroyi) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych (Felidae). Strefy hybrydyzacji stwierdzono w południowej Brazylii, gdzie zasięg L. geoffroyi pokrywa się z zasięgiem L. tigrinus.

 

Więcej…  

Kot bengalski (Prionailurus bengalensis) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych.

 

Więcej…  

Kot czarnołapy (Felis nigripes) - gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych, odkryty i opisany w 1824 roku przez Williama Burchella, najmniejszy przedstawiciel dzikich kotowatych.

 

Więcej…  

Kot domowy (łac. Felis catus, również Felis silvestris catus lub Felis (silvestris) domesticus) – udomowiony gatunek małego, mięsożernego ssaka z rzędu drapieżnych z rodziny kotowatych. Przez ludzi ceniony jako zwierzę domowe oraz z powodu jego zdolności do niszczenia szkodników. Koty zostały udomowione około 9500 lat temu i są obecnie najpopularniejszymi zwierzętami domowymi na świecie. Gatunek prawdopodobnie pochodzi od kota nubijskiego, przy czym w Europie krzyżował się ze żbikiem.

 

Więcej…  

Kot górski, kodkod (Leopardus guigna) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych. Jest najmniejszym kotowatym półkuli zachodniej.

 

Więcej…  

Kot kusy (Prionailurus planiceps) – słabo poznany gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych (Felidae). Był uważany za gatunek wymarły w 1985 roku, ale został ponownie odkryty w 1995.

 

Więcej…  

Kot marmurkowy (Pardofelis marmorata) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych (Felidae).

 

Więcej…  

Kot nubijski, żbik afrykański (Felis lybica a. Felis silvestris lybica) - ssak łożyskowy z rodziny kotowatych, rzędu drapieżnych. Zamieszkuje prawie całą Afrykę (poza bezwodnymi pustyniami i tropikalnymi lasami deszczowymi) oraz Półwysep Arabski. Jak widać, istnieje pewne zamieszanie w nazewnictwie tego gatunku. Wynika ono z faktu, że najnowsze badania genetyczne dowodzą niezwykle bliskiego pokrewieństwa między żbikiem i kotem nubijskim i sugerują, że należy je zaliczyć do jednego gatunku, ewentualnie wydzielając jedynie odrębną grupę żbików zamieszkujących Bliski Wschód i Afrykę. Kota nubijskiego uważa się za przodka kota domowego.

 

Więcej…  

Kot pampasowy (Leopardus colocolo) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych, zamieszkującego Amerykę Południową. Opisany w 1782 roku przez Juana Ignacio Molinę pod nazwą Felis colocolo. Proponowany jest podział gatunku na trzy osobne.

 

Więcej…  

Kot rdzawy (Prionailurus rubiginosus) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych. Zamieszkuje Indie, gdzie konkuruje z kotem bengalskim i Cejlon, na którym konkuruje z chausem.

 

Więcej…  

Kot stepowy (Felis silvestris ornata) – podgatunek żbika (ew. odrębny gatunek Felis ornata) zamieszkujący stepy azjatyckie. Nieco krótsze włosy od żbika właściwego. Ubarwienie najczęściej brązowo-szare. Kot stepowy to jednocześnie krewniak żbika afrykańskiego i europejskiego. Żyje na terenach rozciągających się od Rosji po Indie i Azję Południową. Jest mniejszy od żbika i ma jasną sierść, raczej w plamy niż w pasy, czym bardziej przypomina żbika afrykańskiego.

 

Więcej…  

Kot tybetański (Felis bieti) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych. Występuje w północno-zachodnich Chinach, nad rzeką Huang He i na południu Gobi. Opisany w 1889 roku przez Francuza Alphonse Milne-Edwardsa. Na początku sądzono, że jest spokrewniony z chausem, współcześnie sądzi się, że jest bliższy żbikowi, a przez niektórych traktowany jest jako jego podgatunek.

 

Więcej…  

Kot tygrysi, oncilla (Leopardus tigrinus syn. Felis tigrinus) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych, zamieszkujący Amerykę Środkową i Południową od Kostaryki po Paragwaj, południową Brazylię i północną Argentynę. Od oncilli wywodzą się prawdopodobnie takie gatunki jak: ocelot, margaj, kot argentyński i kot pampasowy.

 

Więcej…  

Kot z Iriomote, kot Iriomote (Prionailurus iriomotensis) – rzadki gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych, uważany przez niektórych badaczy za podgatunek kota bengalskiego. Występuje jedynie na wyspie Iriomote w archipelagu Riukiu. Samiec kota z Iriomote waży przeciętnie około 4 kilogramów, przy długości ciała 51-56 cm i ogona około 30 cm. Samce i samice wyglądają podobnie, przy czym samice są trochę mniejsze i ważą około 3,25 kilogramów. Koty te mają ciemnobrązową sierść, lekko szarawą na bokach i kończynach. Charakteryzują się białymi plamkami pod każdym okiem oraz wewnątrz oka, blisko nosa. Okrągłe uszy posiadają z tyłu również białe plamki. Kot z Iriomote jest samotnikiem. Każdy osobnik żeruje na obszarze 2 do 3 km kwadratowych, który nakłada się na rewiry wielu innych kotów. Poluje o zmierzchu i jest aktywny prawie przez całą noc. Zręcznie wspina się po drzewach i z pewnością na nich również poluje. Potrafi także pływać (znane są obserwacje dzikich kotów przepływających rzeki). Pożywienie zdobywa na lądzie, na drzewach oraz w wodzie. Główną część jego zdobyczy stanowią ryby, nietoperze, ptaki, scynki z rodzaju Eumeces oraz owady. Obserwacje dorosłego samca kota z Iriomote przeprowadzone w ogrodzie zoologicznym Kodomonokuni na Okinawie wykazały, że zwierzę jest najbardziej aktywne o świcie i o zmierzchu a także, że prowadzi bardziej nocny tryb życia w lecie i bardziej dzienny w zimie. Przypuszcza się, że na wolności koty te parzą się w zimie, wówczas słychać było ich nawoływania i walki. Samica na legowisko wybiera skalną szczelinę lub dziuplę, gdzie rodzi się nie mniej niż cztery młode. Kocięta przychodzą na świat w końcu kwietnia lub maja, wydaje się, że uzyskują dojrzałość szybciej od kociąt kota domowego. Widziano młode koty z Iriomote samodzielne już w wieku trzech miesięcy. Odkrycie tego gatunku zawdzięczamy japońskiemu pisarzowi i przyrodnikowi Yukio Togawa. W 1967 roku kot z Iriomote został uznany za nowy gatunek. Spośród wszystkich kotów on ma najmniejszy areał - jego powierzchnia jest równa powierzchni wyspy (284 km2).

 

Więcej…  

Kot złoty, afrykański kot złocisty, egipski kot złocisty (Caracal aurata) – gatunek średniej wielkości drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych, którego naturalnym środowiskiem jest wilgotny las równikowy, zachodniej i centralnej Afryki. Gatunek tradycyjnie zaliczany był do monotypowego rodzaju Profelis, jednak najnowsze badania molekularne pokazują że kot złoty jest najbliżej spokrewniony z karakalem (Caracal caracal) i serwalem (Leptailurus serval).

 

Więcej…  

Kotowate, koty (Felidae) – rodzina ssaków z rzędu drapieżnych (Carnivora).

 

Więcej…  

Leopardus – rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych, obejmujący gatunki o cętkowanej sierści zamieszkujące Amerykę Środkową i Południową. Status dwóch gatunków L. braccatus i L. pajeros nie został jeszcze ostatecznie wyjaśniony. Zostały wyodrębnione z gatunku L. colocolo przez Garcia-Pereę w 1994 na podstawie różnic morfologicznych i geograficznych. Jednak analiza genetyczna umożliwia istnienie podziału w poszczególnych populacjach, ale nie na poziomie gatunku.

 

Więcej…  

Leopardus pajeros – gatunek ssaka z rodziny kotowatych.

 

Więcej…  

Lynx (ryś) – rodzaj ssaków z rodziny kotowatych obejmujący cztery gatunki zwierząt średniej wielkości, o uszach zaokrąglonych, zakończonych pędzelkami ciemnych, najczęściej czarnych włosów. Ciało rysi jest zakończone krótkim ogonem. W Polsce występuje ryś euroazjatycki.

 

Więcej…  

Manul (Otocolobus manul, syn. Felis manul) – gatunek małego drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych. Pojawił się przed około 2 milionami lat.

 

Więcej…  

Margaj (Leopardus wiedii syn. Felis wiedii) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych (Felidae).

 

Więcej…  

Mormi, kot złoty azjatycki, azjatycki kot złocisty (Pardofelis temminckii) – gatunek średniej wielkości drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych ważący od 12 do 16 kilogramów. Do niedawna zaliczany do rodzaju Catopuma. Przeniesiony do rodzaju Pardofelis w 2006 roku na podstawie analizy genetycznej. W niewoli może żyć do 20 lat, ale średnia długość życia na wolności jest prawdopodobnie dużo krótsza. Podczas gdy futro jest głównie rudoczerwone lub złotobrązowe, mogą także występować warianty czarno lub szaro ubarwione. Zwykle futro jest w paski, z wyjątkiem miejsc na spodzie ciała, i bardzo słabymi plamami na reszcie futra. Jednakże w Chinach występuje odmiana barwna o cętkach podobnych do lamparcich. Futro w cętki jest cechą recesywną, kiedy cętki i paski kota krzyżują się, młode mają futro w paski.

 

Więcej…  
<< Początek < Poprzednia 1 2 Następna > Ostatnie >>