jeżowate



Atelerix – rodzaj ssaków owadożernych z rodziny jeżowatych. Występują w Afryce i w południowej Europie.

 

Więcej…  

Erinaceus – rodzaj ssaków owadożernych z rodziny jeżowatych. Występują w Europie i Azji (Rosja, wschodnie Chiny i Korea).

 

Więcej…  

Gołyszek (Echinosorex gymnura) – gatunek owadożernego ssaka z rodziny jeżowatych (Erinaceidae), jedyny przedstawiciel rodzaju Echinosorex, największy z owadożernych. Podobnie jak inni przedstawiciele podrodziny Galericinae (rodzaje Hylomys, Neohylomys, Podogymnura, Neotetracus) nie posiada kolców, co odróżnia go od jeży (przedstawicieli podrodziny Erinaceinae).

 

Więcej…  

Hemiechinus – rodzaj ssaków owadożernych z rodziny jeżowatych. Zasiedlają stepy i pustynie. Charakteryzują je długie uszy.

 

Więcej…  

Jeż amurski (Erinaceus amurensis) – gatunek ssaka owadożernego z rodziny jeżowatych, wcześniej uważany za podgatunek jeża zachodniego.

 

Więcej…  

Jeż białobrzuchy (Atelerix albiventris) - niewielki jeż występujący w centralnej i wschodniej Afryce. Mniejsze od jeża europejskiego. Podobnie jak ich europejscy kuzyni żywią się owadami i drobnym bezkręgowcami. Średnia długość życia 4-6 lat. Jeże białobrzuche osiągają dojrzałość płciową w po 4-5 miesiącach. Samica ma ruję, gdy są odpowiednie warunki i w pobliżu jest samiec. Ciąża trwa około 30-45 dni. W miocie, których jest około 2 rocznie rodzi się od 3 do 6 młodych, które przez 6 do 7 tygodni są pod ścisłą opieką matki. Młode rodzą się ślepe i z zatkanymi uszami, są pokryte śluzem, który umożliwia poród. Ich igły są początkowo dość miękkie, ale z czasem twardnieją. W przeciwieństwie do jeża europejskiego nie hibernują. Hibernacja bywa dla nich śmiertelna.

 

Więcej…  

Jeż etiopski (Paraechinus aethiopicus) - ssak z rodziny jeżowatych.

 

Więcej…  

Jeż uszaty (Hemiechinus auritus) – mniejszy od jeża zachodniego ssak z rodziny jeżowatych, o dosyć długich uszach i ogonku dochodzącym do 5 cm. Długość ciała 12-27 cm. Żyje na stepach i pustyniach Egiptu, Mongolii, Azji Mniejszej, południowej Rosji, części Indii i Chin. Dobrze rozwinięty słuch i węch pozwalają mu w tych trudnych warunkach przetrwać, pomagając znaleźć pożywienie czy schronić się przed wrogami. Kopie niewielkie nory około 45 cm długości z 1 wyjściem. Często jako siedzibę wykorzystuje różne schronienia między skałami.

 

Więcej…  

Jeż wschodni (Erinaceus roumanicus) – gatunek ssaka z rzędu owadożernych, uważany początkowo za podgatunek jeża europejskiego (zachodniego), później za podgatunek jeża wschodnioeuropejskiego. Przeprowadzone badania genetyczne i morfologiczne wskazują, że jest to odrębny gatunek.

 

Więcej…  

Jeż wschodnioeuropejski (Erinaceus concolor) – gatunek ssaka owadożernego, blisko spokrewniony z występującym w Polsce jeżem wschodnim.

 

Więcej…  

Jeż zachodni, jeż europejski (Erinaceus europaeus) – gatunek ssaka łożyskowego z rzędu Erinaceomorpha, tradycyjnie zaliczany do owadożernych (Insectivora). Występuje w klimacie umiarkowanym na terenie od zachodniej Europy po zachodnią Polskę, Skandynawię i północno-zachodni obszar europejskiej części Rosji. Rzadko spotykany na północ od 60°N. Został introdukowany w Nowej Zelandii.

 

Więcej…  

Jeżowate (Erinaceidae) – rodzina małych, naziemnych ssaków łożyskowych pokrytych sztywnymi włosami przekształconymi u niektórych w kolce, zaliczana do Erinaceomorpha.

 

Więcej…  

Mesechinus – rodzaj ssaków owadożernych z rodziny jeżowatych.

 

Więcej…