długonogwanowate



Preriokur wyżynny (Centrocercus minimus) – gatunek ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae). Występuje endemicznie w Stanach Zjednoczonych.

 

Więcej…  

Leptotyphlops carlae – gatunek ślepego węża z rodzaju Leptotyphlops (rodzina węże nitkowate) odkryty (i sklasyfikowany poprawnie) w 2008 roku na Barbados (Małe Antyle) przez doktora Blaira Hedgesa z Pennsylvania State University. W momencie odkrycia, opisywany jako najmniejszy wąż (postać dorosła) świata. Uważa się, że gatunek ten zbliżył się do minimalnego limitu długości, do jakiego mogą dojść węże w procesie ewolucji. Nazwa gatunkowa węża jest dedykacją dla żony badacza: Carli Anny Hass.

 

Więcej…  

Nasikabatrachus sahyadrensis – gatunek płaza, jedyny przedstawiciel rodziny Nasikabatrachidae. Występuje w Ghatach Zachodnich w południowych Indiach. Najczęściej używane nazwy dla tego gatunku to żaba purpurowa lub żaba świnionosa. Odkryta została we wrześniu 2003 roku i jest unikatowa dla tego regionu geograficznego.

 

Więcej…  

Anolis zielony (Anolis carolinensis) – gatunek niewielkiej nadrzewnej jaszczurki z kladu Iguania. Tradycyjnie zaliczany do rodziny legwanów, obecnie wraz z innymi anolisami częściej zaliczany do odrębnej rodziny Polychrotidae (choć część naukowców wciąż uznaje ją za podrodzinę legwanów, a inni przenoszą rodzaj Anolis do rodziny Dactyloidae). Jest pierwszym gatunkiem gada, u którego zsekwencjonowano cały genom.

 

Więcej…  

Gephyromantis salegy – gatunek płaza bezogonowego z rodziny mantellowatych, zamieszkującego lasy deszczowe na północy Madagaskaru.

 

Więcej…  

Krytonosek myszaty (Scytalopus pachecoi) – gatunek ptaka z rodziny krytonosów (Rhinocryptidae). Występuje w południowej Brazylii (w stanach Rio Grande do Sul i Santa Catarina) i w północno-wschodniej Argentynie (w prowincji Misiones). Jego naturalnym środowiskiem są lasy i skraje lasów, gdzie często spotykany jest w pobliżu strumieni oraz w formacjach podszytu, takich jak zarośla bambusowe.

 

Więcej…  

Bilbil łysy (Pycnonotus hualon) – gatunek nowo odkrytego, małego ptaka z rodziny bilbili (Pycnonotidae). Jest pierwszym azjatyckim ptakiem z łysą "twarzą" o niewielkich rozmiarach i pierwszym opisanym azjatyckim bilbilem w tym stuleciu. Został opisany w 2009 roku.

 

Więcej…  

Anolis eulaemus − gatunek jaszczurki z rodziny długonogwanowatych zamieszkujący na zboczach Andów.

 

Więcej…  

Syczek cejloński (Otus thilohoffmanni) – gatunek ptaka z rodziny puszczykowatych (Strigidae). Występuje endemicznie na Sri Lance. Osiąga 17 centymetrów długości. Jego naturalnym środowiskiem jest wilgotny las deszczowy w rejonie Kitulgala oraz w Rezerwacie leśnym Sinharaja. Gatunek ten jest zagrożony wyginięciem wskutek utraty siedlisk. Został naukowo opisany w 2004 r.

 

Więcej…  

Anolis kubański, anolis rycerzyk (Anolis equestris) – gatunek średniej wielkości jaszczurki z rodziny Polychrotidae.

 

Więcej…  

Opamyrma hungvuong – gatunek mrówki z podrodziny Amblyoponinae. Występuje w środkowym Wietnamie. Został opisany w 2008 roku. Jest jedynym przedstawicielem rodzaju Opamyrma.

 

Więcej…  

Heteropoda maxima – gatunek dużego pająka z rodziny spachaczowatych (Sparassidae) występującego na terenie Laosu. Jest to największy ze wszystkich znanych spachaczowatych – długość tułowia dochodzi do 46 mm, a rozpiętość odnóży do 25–30 cm. Gatunek został opisany w 2001 roku przez Petera Jägera. Od innych pająków z rodziny Sparassidae odróżniają go znaczne rozmiary oraz budowa narządów płciowych. Nazwa gatunkowa maxima pochodzi od łacińskiego słowa „największy” i odnosi się do rozmiarów pająka. Wydłużone odnóża, obecność specjalnych włosków oraz ubarwienie sugerują, że Heteropoda maxima może prowadzić jaskiniowy tryb życia. Oczy tego pająka nie uległy jednak zredukowaniu. Budowa narządów płciowych Heteropoda maxima jest cechą plezjomorficzną wśród Heteropoda i sugeruje jego bazalną pozycję pośród gatunków należących do tego rodzaju.

 

Więcej…  

Koloratka gabońska (Stiphrornis erythrothorax pyrrholaemus) – podgatunek koloratki rudogardłej, należący do rodziny muchołówek (Muscicapidae), początkowo opisany jako odrębny gatunek. Holotypem jest dorosły samiec oznaczony numerem katalogowym USNM 631622, zebrany 14 kwietnia 2003 roku w prowincji Ogowe Nadmorskie w południowo-zachodnim Gabonie przez Briana Schmidta ze Smithsonian Institution. Dorosłe ptaki mierzą około 11–12 cm długości i ważą przeciętnie 18 g. Samce tego gatunku charakteryzują się ogniście pomarańczowymi podgardlem i piersią – od których pochodzi nazwa pyrrholaemus – żółtym brzuchem, oliwkowym grzbietem oraz czarnymi piórami na głowie. Samice są podobne, lecz mniej jaskrawo ubarwione. Obie płcie cechują się wyraźną białą plamką przed oczami. Analiza filogenetyczna wykorzystująca sekwencje DNA mitochondrialnego przeprowadzona przez Schmidta i in. wskazuje, że koloratka gabońska jest najbliżej spokrewniona ze Stiphrornis erythrothorax erythrothorax – lub z S. erythrothorax, jeśli są one odrębnymi gatunkami, jak sugerowali Schmidt i współpracownicy. Według BirdLife Taxonomic Working Group uznawanie ich za osobne gatunki obecnie jest jednak przedwczesne, mimo iż badania ich DNA sugerują dość istotną izolację tych taksonów.

 

Więcej…  

Enyalioides rubrigularis – gatunek jaszczurki z rodziny Hoplocercidae, żyjącej na terenie Ameryki Południowej. Nazwa gatunkowa rubrigularis pochodzi od łacińskich słów ruber („czerwony”) oraz gula („gardło”) i odnosi się do charakterystycznie pomarańczowo lub czerwonawo ubarwionego gardła i podbródka dorosłych samców, odróżniającego Enyalioides rubrigularis od innych przedstawicieli rodzaju Enyalioides. Największe podobieństwo E. rubrigularis wykazuje w stosunku do E. praestabilis, od którego odróżnia go obecność przeważnie dwóch porów na udzie (E. praestabilis ma zazwyczaj jeden). Oba gatunki są jednak podobne pod względem liczby łusek i cech morfometrycznych. Morfologiczne podobieństwo sugeruje bliskie pokrewieństwo pomiędzy nimi. Różnica sekwencji DNA pomiędzy nimi wynosi 0,09 – podczas gdy pomiędzy większością gatunków Hoplocercidae przekracza 0,15 – co w połączeniu ze zbliżoną morfologią tych gatunków sugeruje, że są one taksonami siostrzanymi.

 

Więcej…  

Anolis – rodzaj jaszczurek zaliczany do rodziny długonogwanowatych (Polychrotidae) lub Dactyloidae. Obejmuje ponad 300 gatunków niewielkich gadów zamieszkujących obydwa kontynenty amerykańskie. Do bardziej znanych należą:

 

Więcej…  

Krasnoliczek żółtawy (Liocichla bugunorum) – gatunek ptaka z rodziny tymaliowatych (Timaliidae). Występuje w Indiach (jedna znana populacja w Eaglenest Wildlife Sanctuary w regionie Arunachal Pradesh) i przypuszczalnie w Bhutanie. Został naukowo opisany w 2006 r. Jego naturalnym środowiskiem są krzewy, zarośla i rzadkie skupiska niskich drzew oraz przypuszczalnie obrzeża lasów. Gatunek ten jest zagrożony wskutek utraty siedliska.

 

Więcej…  

Anolis fitchi − gatunek jaszczurki z rodziny długonogwanowatych zamieszkujący górskie lasy w Ameryce Południowej.

 

Więcej…  

Australopithecus sediba – gatunek hominida żyjącego na przełomie pliocenu i plejstocenu w południowej Afryce. Mierząc około 130 cm wzrostu osiągał rozmiary typowe dla innych australopiteków, jednak wiele cech łączy ten gatunek z rodzajem Homo. Przez niektórych naukowców uznawany jest za ostatniego wspólnego przodka tego rodzaju lub jego bliskiego krewnego.

 

Więcej…  

Ecnomiohyla rabborum – gatunek płaza bezogonowego z rodziny rzekotkowatych (Hylidae). Gatunek nazwany i opisany w 2008 roku.

 

Więcej…  

Norops – rodzaj jaszczurek zaliczany do rodziny długonogwanowatych, wydzielonej z rodziny legwanowatych w obrębie podrzędu łuskoskórych Iguania. Niegdyć w tejże właśnie rodzinie gadów go klasyfikowano.

 

Więcej…  

Pantera borneańska, pantera z Borneo (Neofelis diardi) – gatunek drapieżnego ssak z rodziny kotowatych (Felidae), znana od roku 1821 jako podgatunek pantery mglistej (Neofelis nebulosa), zidentyfikowana w 2007 na podstawie badań DNA jako nowy gatunek, który oddzielił się od pantery mglistej 1,4 miliona lat temu. Występuje na Sumatrze i Borneo. Od swoich kontynentalnych krewniaków różni się umaszczeniem i rozłożeniem cętek na futrze. Szacuje się, że w lasach Indonezji istnieje ok. 18 000 sztuk tych kotów. Specjaliści oceniają, że na Borneo żyje od 5 do 11 tysięcy Neofelis diardi, a na Sumatrze kolejne 3 do 7 tysięcy.

 

Więcej…  

Histiophryne psychedelica – gatunek ryby z rodziny antenariusowatych (Antennariidae). Żyje w wodach okalających indonezyjskie wyspy Ambon i Bali. Jej nazwa pochodzi od psychodelicznych biało-różowych pasów ułożonych we wzór przypominający linie papilarne.

 

Więcej…  

Nephila komaci – gatunek pająka z rodzaju Nephila opisany w 2009 roku. Występuje w RPA (Maputaland), Tanzanii i na Madagaskarze (dwie ostatnie lokalizacje ustalone na podstawie opisu eksponatów muzealnych). W momencie opisania największy znany pająk tkający sieci.

 

Więcej…  

Rungwecebus kipunji, potocznie nazywany kipunji – gatunek małpy wąskonosej z rodziny makakowatych, odkryty w 2003 roku w górach Tanzanii. Opisany naukowo w 2005 pod nazwą Lophocebus kipunji, później przeniesiony do rodzaju Rungwecebus.

 

Więcej…  

Salanoia durrelli – mięsożerny ssak z rodziny Eupleridae. Jeden z dwóch gatunków z rodzaju Salanoia. Zasięg jego występowania jest ograniczony jedynie do rejonu Lac Alaotra na Madagaskarze. Pierwszy raz zaobserwowany w 2004 roku. Gatunek najbliżej spokrewniony jest z salano (Salanoia concolor), do którego podobny jest genetycznie, ale różni się cechami morfologicznymi. Został uznany za odrębny gatunek i opisany w 2010 roku.

 

Więcej…  

Leptotyphlops breuili – gatunek węża z rodzaju Leptotyphlops (rodzina węże nitkowate) odkryty w 2008 roku na wyspie Maria Major, St. Lucia (Małe Antyle; (13° 43.430’ N, 60° 55.897’ W) przez doktora Blaira Hedgesa i Carlę Ann Hass z Pennsylvania State University. Oprócz holotypu, znaleziono siedem innych okazów (paratypów) sklasyfikowanych później jako przynależące do tego gatunku. Nazwa gatunkowa zwierzęcia honoruje herpetologa Michela Breuila.

 

Więcej…  

Anolis pachypus − gatunek środkowoamerykańskiej jaszczurki z rodziny długonogwanowatych.

 

Więcej…  

Szlarnik maskowy (Zosterops somadikartai) – gatunek ptaka z rodziny szlarników, opisany naukowo w 2008. Jest endemitem Wysp Togian w Indonezji. Zielony ptak o białym brzuchu. Przypomina swego najbliższego krewnego – szlarnika czarnoczelnego z wyspy Celebes. W przeciwieństwie do innych reprezentantów tej rodziny nie ma jednak charakterystycznych białych obwódek wokół oczu. Zdaniem odkrywców gatunek ten jest zagrożony wyginięciem ze względu na niewielki zasięg występowania.

 

Więcej…  

Polychrus − rodzaj jaszczurek z rodziny długonogwanowatych (Polychrotidae), obejmujący gatunki występujące w południowej części Ameryki Południowej, charakteryzujące się chwytnym ogonem. Nie występuje u nich autotomia.

 

Więcej…  

Crocodylus anthropophagus – gatunek wymarłego krokodyla żyjącego na przełomie pliocenu i plejstocenu we wschodniej Afryce. Został opisany w 2010 roku przez Christophera Brochu i współpracowników w oparciu o niekompletną czaszkę oraz fragmentaryczne pozostałości szkieletu pozaczaszkowego (NNHM-OLD-1001) odkryte w 2007 roku w Wąwozie Olduvai, na powierzchni pomiędzy dwiema warstwami tufu wulkanicznego. Oprócz holotypu odnaleziono także szczątki co najmniej kilku osobników, obejmujące pozostałości czaszki, w tym puszki mózgowej, kości kończyn, kręgi, osteodermy. Skamieniałości liczą około 1,84 mln lat – w tym okresie na terenie Wąwozu Olduvai żyły również hominidy Homo habilis i Paranthropus boisei. Crocodylus anthropophagus cechował się dużymi wyrostkami na kościach łuskowych. Nie występowało u niego wydłużenie grzebienia przedoczodołowego typowe dla indopacyficznych przedstawicieli rodzaju Crocodylus oraz środkowych guzków rostralnych, diagnostycznych dla neotropikalnych Crocodylus. Budowa szkieletu pozaczaszkowego jest podobna jak u współczesnych przedstawicieli tego rodzaju. Głęboki pysk i rogi upodabniają C. anthropophagus do Voay robustus – dużego krokodyla żyjącego na Madagaskarze jeszcze około 2000 lat temu. C. anthropophagus osiągał prawdopodobnie rozmiary zbliżone do krokodyla nilowego i był największym drapieżnikiem występującym na terenie Wąwozu Olduvai. Ślady zębów odnalezione na kościach dowodzą, że polował m.in. na wczesne hominidy. Ponieważ współczesne mu hominidy były stosunkowo niewielkie, ślady ukąszeń na kościach prawdopodobnie są wynikiem ataku krokodyli niewielkich lub średnich rozmiarów, gdyż większe osobniki były w stanie zjeść hominida w całości, nie pozostawiając żadnych śladów. Do faktu zjadania człowiekowatych odnosi się nazwa gatunkowa anthropophagus, pochodząca od greckich słów anthropos („człowiek”) i phagus („pożeracz”).

 

Więcej…  
<< Początek < Poprzednia 1 2 3 Następna > Ostatnie >>