Jeleń wirginijski
Czwartek, 22. Marzec 2012 00:00

Jeleń wirginijski, jeleń wirgiński (Odocoileus virginianus) – gatunek ssaka parzystokopytnego z rodziny jeleniowatych (Cervidae), pospolity na obszarze Ameryki Północnej, na południe od Kanady. Występuje także w południowej Kanadzie, w Meksyku i północnej części Ameryki Południowej, aż po Peru. W wyniku introdukcji jelenie wirginijskie można spotkać także w niektórych regionach północnej Europy. Jelenie wirginijskie zasiedlają różne biotopy. Mimo że zwykle preferuje obszary zalesione z niewielkimi otwartymi przestrzeniami, gatunek ten może się przystosować do życia w bardziej otwartym środowisku takim jak sawanna. Te jelenie charakteryzują się większym porożem proporcjonalnie do swojego rozmiaru oraz większymi ogonami. Dodatkowo istnieje znacząca różnica wielkości między samicą a samcem.

 

Żyje w małych stadach. Ruja w październiku; ciąża trwa ok. 200 dni. Występuje kilkadziesiąt podgatunków (najmniejszy na Florydzie).






Jeleń wirginijski jest najważniejszym zwierzęciem łownym Ameryki.

Nazwa łacińska Odocoileus virginianus - Jeleń wirginijski

Sierść jelenia jest czerwonawo-brązowa wiosną i latem i staje się szaro-brązowa na jesień i zimę. Jelenia można rozpoznać po charakterystycznym białym spodzie ogona, który ukazuje unosząc ogon podczas ucieczki. Samiec (zwany także bykiem) waży zwykle od 60 do 100 kg, ale choć są rzadkością, spotykano okazy ważące ponad 160 kg. Samica (łania) przeciętnie waży od 40 do 60 kg, ale niektóre osiągają nawet 75-80 kg.

Jeleń wirginijski

Systematyka Jeleń wirginijski:
Domena: eukarionty
Królestwo: zwierzęta
Gromada: ssaki
Podgromada: ssaki żyworodne
Infragromada: łożyskowce
Rząd: parzystokopytne
Rodzina: jeleniowate
Podrodzina: Capreolinae
Rodzaj: Odocoileus