Grimalditeuthis bonplandi
Czwartek, 22. Marzec 2012 00:00

Grimalditeuthis bonplandi – gatunek kałamarnicy z rodziny Chiroteuthidae. Nazwa rodzajowa pochodzi od dynastii Grimaldich, panującej w Monako, nazwa gatunkowa honoruje francuskiego odkrywcę i przyrodnika Aimé Bonplanda.

 

Jako jedyny współcześnie żyjący gatunkiem Coeloidea, u którego dorosłe osobniki mają dwie pary płetw. Cechę tą stwierdzono także u wymarłego, jurajskiego rodzaju Trachyteuthis. Dorosłe osobniki mają wydłużony kształt, posiadają niewiele rozproszonych chromatoforów i są niemal całkiem przezierne (przez ciało kałamarnicy można czytać tekst z umieszczonej pod nim kartki). Fotofory występują prawdopodobnie tylko na końcach ramion samic. Ciało jest galaretowate. Ramiona są niemal równej długości, są bardzo delikatne i zwykle ulegają uszkodzeniu po złowieniu. Dwa najdłuższe ramiona są na końcu rozszerzone, ale pozbawione przyssawek na końcu, a funkcja tych rozszerzeń jest niejasna. Obserwacje in situ sugerują, że fluorescencyjne zakończenia najdłuższych ramion służą za przynętę. U podstawy przyssawki znajdują się trzy stożkowate brodawki, co jest charakterystyczną cechą Grimalditeuthis. Narząd węchowy znajduje się bocznie od podstawy lejka. Brak chrząstki głowowej. Lejek zrośnięty z płaszczem u dojrzałych osobników, podobnie jak u przedstawicieli rodziny Cranchiidae. Oczy położone po bokach głowy, są stosunkowo niewielkie (średnica 5,4 mm u osobnika o długości płaszcza 67 mm). Długość płaszcza maksymalnie wynosi 23 cm






Brak wiadomości o rozmnażaniu się Grimalditeuthis. Stadium młodociane (tzw. doratopsis) jest bardzo podobne u Grimalditeuthis i Chiroteuthis.

Nazwa łacińska Grimalditeuthis bonplandi - Grimalditeuthis bonplandi

G. bonplandi jest gatunkiem rzadko spotykanym, ale szeroko rozpowszechnionym. Lokalizacja typowa to Północny Atlantyk, 29° N 39° W. Zasięg występowania obejmuje Ocean Atlantycki, w tym Cieśninę Florydzką i Zatokę Meksykańską oraz Ocean Spokojny, m.in. wybrzeża Catalina Island, Hawajów i Japonii. Im starsze i bardziej dojrzałe osobniki, tym większe głębokości zamieszkują. W Oceanie Atlantyckim osobniki o długości płaszcza 39–77 mm były łowione na głębokości 200–250 i 900–1020 m w dzień i 200–1500 m w nocy. Płaty czołowe mózgowi G. bonplandi są silnie wykształcone i stanowią 712% pozostałej objętości mózgowia. Podprzełykowa część mózgowia jest wydłużona, a płat skrzelowy (ang. branchial lobe) jest przesunięty daleko do tyłu. Nie zaobserwowano u tego gatunku aksonów olbrzymich, a zwój gwiaździsty jest słabo wykształcony i zredukowany do pojedynczej warstwy komórek. Gruczoły wzrokowe są dobrze wykształcone i bogato unaczynione.

Grimalditeuthis bonplandi

Systematyka Grimalditeuthis bonplandi:
Domena: eukarionty
Królestwo: zwierzęta
Typ: mięczaki
Gromada: głowonogi
Rząd: kałamarnice
Podrząd: Oegopsina
Rodzina: Chiroteuthidae
Rodzaj: Grimalditeuthis L. Joubin, 1898
Gatunek: Grimalditeuthis bonplandi